Zilzâl الزلزلة · Abdullah Basfar

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ۝١

Yer, şiddetle sarsıldığı zaman.

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ۝٢

Ve yeryüzü, ağırlıklarını çıkardığı zaman.

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ۝٣

Ve insan ne oluyor buna dediği vakit.

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ۝٤

İşte o gün, yer kendi haberlerini anlatır.

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ۝٥

Çünkü Rabbin ona (öyle) vahyetmiştir.

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ۝٦

O gün insanlar amellerinin kendilerine gösterilmesi için bölük bölük kabirlerinden çıkacaklardır.

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ۝٧

Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse, onun mükâfatını görecektir.

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ۝٨

Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse, onun cezasını görecektir.