Vâkıa Suresi

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ۝١

Kıyamet koptuğu zaman.

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

Onun gerçekleşmesine artık yalan diyecek yoktur.

خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ ۝٣

O; alçaltıcı, yükselticidir.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا ۝٤

Yer şiddetle sarsılınca.

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ۝٥

Dağlar paramparça olduğunda.

فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ۝٦

Derken toz toprak halinde dağılıp savrulduğu zaman.

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ ۝٧

Ve sizler de üç sınıf olduğunuz zaman.

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ۝٨

Sağdakiler, (ne mutlu) o sağdakilere!

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ۝٩

Soldakiler, ne bahtsızdır onlar!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ۝١٠

(Hayırda) önde olanlar, öncülerdir.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ۝١١

İşte onlar, yakınlaştırılmış olanlardır.

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

Onlar Naim Cennetleri'ndedirler.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٣

Bir çoğu öncekilerdendir.

وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ۝١٤

Birazı da sonrakilerdendir.

عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ ۝١٥

(Altın ile) işlenmiş tahtlar üzerindedirler.

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ ۝١٦

Karşılıklı olarak oturup yaslanırlar.

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ ۝١٧

Onların etrafında ölümsüz genç hizmetçiler dolaşır.

بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ ۝١٨

Kaynağından (doldurulmuş) testiler, ibrikler ve kadehler.

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ ۝١٩

Ondan başları da ağrımaz ve akılları da giderilmez.

وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ۝٢٠

Beğendikleri meyveler.

وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ۝٢١

Canlarının çektiği kuş etleri.

وَحُورٌ عِينٞ ۝٢٢

Ve iri gözlü huriler.

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ ۝٢٣

Saklı inciler gibi.

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ۝٢٤

İşledikleri amellere karşılık olarak (verilir.)

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا ۝٢٥

Orada boş bir söz ve günaha sokan bir laf işitmezler.

إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا ۝٢٦

Söylenen; yalnızca "Selâm, selâm!" dır.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ۝٢٧

Sağdakiler, (ne mutlu) o sağdakilere!

فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ ۝٢٨

Dikensiz sedir ağaçlarında.

وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ ۝٢٩

Salkım salkım muz ağaçlarında.

وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ ۝٣٠

Uzamış gölgeler.

وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ ۝٣١

Çağlayarak akan sular.

وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ ۝٣٢

Bir çok meyveler.

لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ ۝٣٣

Bitip tükenmeyen ve yasaklanmayan.

وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ ۝٣٤

Ve yüksek döşekler içindedirler.

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ ۝٣٥

Biz, o hurileri yeni bir yaratılışla yarattık.

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا ۝٣٦

Onları bakireler kıldık.

عُرُبًا أَتۡرَابٗا ۝٣٧

Eşlerine düşkün ve yaşıt.

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ۝٣٨

Sağ taraftakiler için.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝٣٩

Bir çoğu öncekilerden.

وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ۝٤٠

Bir çoğu da sonrakilerdendir.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ۝٤١

Soldakiler, ne bahtsızdır onlar!

فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ ۝٤٢

İçlerine işleyen bir ateş ve kaynar su içinde.

وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ ۝٤٣

Simsiyah bir duman gölgesinde.

لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ ۝٤٤

Ne bir serinlik, ne de bir güzellik!

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ۝٤٥

Çünkü onlar, bundan önce (arzularının hoşuna giden şeyler içinde) şımarmış kimselerdi.

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٤٦

Büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ۝٤٧

"Biz ölüp, toprak ve kemik olduktan sonra tekrar mı dirileceğiz?" diyorlardı.

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ۝٤٨

"Daha önceki atalarımız da mı?"

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ۝٤٩

De ki: "Hem öncekiler, hem sonrakiler."

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ۝٥٠

Belli bir günün, belli bir vaktinde bir araya getirileceksiniz.

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ۝٥١

Sonra gerçekten sizler ey sapıklar, yalanlayıcılar!

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ ۝٥٢

Elbette bir ağaçtan, zakkum ağacından yiyeceksiniz.

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ۝٥٣

Karınlarınızı hep ondan dolduracaksınız.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ۝٥٤

Üstüne de kaynar sudan içeceksiniz.

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ ۝٥٥

Susamış develerin içişi gibi içeceksiniz.

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ ۝٥٦

İşte ceza gününde onlara sunulacak ziyafet budur.

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ ۝٥٧

Sizi biz yarattık. (Tekrardan yaratılışı) tasdik etmeniz gerekmez mi ?

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ ۝٥٨

Akıttığınız meniyi gördünüz mü?

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ۝٥٩

Onu siz mi yaratıyorsunuz? Yoksa yaratan biz miyiz?

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ۝٦٠

Aranızda ölümü takdir eden biziz. Bizler aciz de değiliz.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ ۝٦١

Yerinize benzerlerinizi getirip, değiştirmek ve sizi bilemediğiniz bir şekilde yeniden yaratmak hususunda.

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ ۝٦٢

Andolsun ki ilk yaratmayı bildiniz. O halde düşünüp öğüt almanız gerekmez mi?

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ ۝٦٣

Ektiğiniz şeyleri gördünüz mü?

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ۝٦٤

Onu siz mi bitiriyorsunuz? Yoksa bitiren biz miyiz?

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ۝٦٥

Dileseydik onu kuru bir çöp yapardık; siz de şaşırıp kalırdınız.

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ۝٦٦

Doğrusu borç altına girdik.

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ۝٦٧

"Daha doğrusu biz yoksul bırakıldık (dersiniz)."

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ۝٦٨

İçtiğiniz suyu gördünüz mü?

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ۝٦٩

Onu buluttan siz mi indirdiniz? Yoksa indiren biz miyiz?

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ ۝٧٠

Dileseydik onu tuzlu yapardık. Şükretmeniz gerekmez mi?

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ ۝٧١

Tutuşturup, yakmakta olduğunuz ateşi gördünüz mü?

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ ۝٧٢

Onun ağacını siz mi yarattınız? Yoksa yaratan biz miyiz?

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ ۝٧٣

Biz onu, bir ibret ve gelip geçen yolcuların istifadesi için yarattık.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ۝٧٤

O halde sen, Yüce Rabbinin adını tesbih et!

۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ۝٧٥

Yıldızların yerlerine yemin ederim ki!

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ ۝٧٦

Eğer bilirseniz, gerçekten bu büyük bir yemindir.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ۝٧٧

Şüphesiz bu, değerli bir Kur'an'dır.

فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ ۝٧٨

Gizli/korunmuş bir kitaptadır.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ ۝٧٩

Ona ancak temizlenmiş olanlar dokunabilir.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٨٠

Âlemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir.

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ۝٨١

Şimdi siz, bu sözü mü yalanlıyorsunuz?

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ۝٨٢

Onu yalanlayarak mı size verilen nimete şükrediyorsunuz?

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ۝٨٣

Hani can boğaza gelip dayandığında.

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ۝٨٤

O vakit siz bakıp durursunuz.

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ ۝٨٥

Biz; ona sizden daha yakınız, ama göremezsiniz.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ ۝٨٦

Madem ki (tekrardan dirilip) ceza görmeyecekmişsiniz.

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ۝٨٧

Eğer doğru söylüyor iseniz, onu (çıkmakta olan canı) geri çevirsenize!

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ۝٨٨

Eğer o (ölen kişi), yakın kılınanlardan ise.

فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ ۝٨٩

Ona rahatlık, güzel rızık ve Naim Cenneti vardır.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ۝٩٠

Eğer o, sağdakilerden ise.

فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ۝٩١

Ey sağdaki! Sana selam olsun!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ۝٩٢

Eğer o, yalanlayan sapıklardan ise.

فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ ۝٩٣

İşte ona da kaynar sudan bir ziyafet vardır.

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ ۝٩٤

Ve (onun sonu) Cehennem'e atılmaktır.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ ۝٩٥

Şüphe yok ki, kesin gerçek işte budur.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ۝٩٦

O halde sen, Yüce Rabbinin adını tesbih et!