Nabaʼ النبأ · Abdul Mohsen al-Qasim

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ۝١

1. (Мушриклар) бир-бирларидан нима ҳақида сўрашмоқдалар?!

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٢

2. Улуғ хабар ҳақида

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ۝٣

3. Улар ўзлари ихтилоф қилгувчи бўлган (улуғ хабар ҳакқда яъни, қайта тирилиш тўғрисида савол-жавоб қилмоқдалар)!

كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ۝٤

4. Йўқ (уларнинг гумонлари беҳудадир)! Улар яқинда (бу хабарнинг ҳақ эканини) билиб олажаклар!

ثُمَّ كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ۝٥

5. Яна бир бор йўқ! Улар яқинда билиб олажаклар!

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ۝٦

6. Биз Ерни (барча жонзотлар маскан тутиб яшашлари учун) бир тўшак,

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ۝٧

7. тоғларни эса (ўша Ерни тутиб тургувчи) қозиқлар қилиб қўймадикми?!

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ۝٨

8. Биз сизларни жуфт-жуфт қилиб яратдик.

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ۝٩

9. Уйқуларингизни (баданларингиз ва асабларингиз учун) ором қилдик.

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ۝١٠

10. Кечани (ўз қоронғуси билан барча нарсани яшириб турадиган) либос қилдик.

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ۝١١

11. Кундузни эса тирикчилик (учун белгиланган вақт) қилдик.

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ۝١٢

12. Устларингизда етти (қават) пишиқ-мустаҳкам (осмонни) бино қилдик.

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ۝١٣

13. Ва доимо чарақлаб тургувчи чироқни (яъни, қуёшни пайдо) қилдик.

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ۝١٤

14. Яна Биз ўзидан ёмғирни сиқиб чиқаргувчи (булут)лардан мўл-кўл сув-ёмғир ёғдирдик.

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ۝١٥

15. Ўша (ёмғир) ёрдамида дон ва набототни

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ۝١٦

16. ҳамда (қалинлигидан дарахтлари) бир-бирига чирмашиб кетган боғларни ундириб чиқариш учун (мўл-кўл ёмғир ёғдирдик).

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ۝١٧

17. Албатта (ҳақ билан ботил, яхши билан ёмон) ажратиладиган Кун (ҳисоб-китоб учун) белгиланган вақт бўлди.

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ۝١٨

18. У Кунда Сур чалинур, бас, сизлар тўп-тўп бўлиб (маҳшаргоҳга) келурсизлар!

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ۝١٩

19. Осмон ҳам очилиб, (фаришталар тушиб келадиган) эшикларга айланиб қолди!

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ۝٢٠

20. Тоғлар ҳам (жойларидан) жилдирилиб, (осмонда учиб юрган) саробга айланиб қолди!

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ۝٢١

21. Албатта жаҳаннам (ўзига қулаб тушадиган кофирларга) кўз тутиб тургувчи бўлди.

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابٗا ۝٢٢

22. Туғёнга тушгувчиларнинг борар жойлари бўлган (жаҳаннам кўз тутиб тургувчи бўлди).

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ۝٢٣

23. Улар у жойда узоқ замонлар (яъни, абадул-абад) қолгувчидирлар!

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ۝٢٤

24. Улар у жойда (жаҳаннам ўтидан ором берадиган) бирон салқинни ва бирон ичимликни топмаслар!

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ۝٢٥

25. Фақат қайноқ сув ва йирингнигина (тотурлар)!

جَزَآءٗ وِفَاقًا ۝٢٦

26. (Мана шу уларнинг қилмишларига) яраша жазодир!

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ۝٢٧

27. Чунки улар (Қиёмат Кунидаги) ҳисоб-китобдан умидсиз бўлган кимсалардир.

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ۝٢٨

28. Улар бизнинг оятларимизни бутунлай ёлғон дер эдилар!

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ۝٢٩

29. Ҳолбуки, Биз барча нарсани ҳисоб-китоб қилиб, ёзиб қўйгандирмиз!

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ۝٣٠

30. Бас, (эй кофирлар, Бизнинг азобимизни) тотиб кўринглар! Энди Биз сизларга фақат азобнигина зиёда қилурмиз!

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ۝٣١

31. Албатта тақводор зотлар учун (жаннатда) нажот манзили бордир.

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ۝٣٢

32. Яна боғлар ва узумзорлар.

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ۝٣٣

33. (Ёш ва ҳуснда) тенгдош хушқад (ҳур)лар.

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ۝٣٤

34. Ва (шароб билан) тўла майкосалар бордир.

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا ۝٣٥

35. Улар у жойда бирон беҳуда ва ёлғон сўз эшитмаслар.

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ۝٣٦

36. (Бу) Парвардигорингиз томонидан (берилган) мукофот, етарли марҳаматдир.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ۝٣٧

37. Осмонлар ва Ернинг ҳамда уларнинг ўртасидаги бор нарсаларнинг Парвардигори бўлмиш Меҳрибон Зот томонидан (берилган мукофот, етарли марҳаматдир). Улар (инсонлар) У зотдан (Аллоҳдан) қўрқиб бирон сўз айтишга қодир бўлмаслар.

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ۝٣٨

38. Руҳ (Жаброил) ва (барча) фаришталар саф тортиб турадиган Кунда улар сўзлай олмаслар, фақат У Меҳрибон зот изн берган кишигина (сўзлар) ва (фақат) рост сўзни айтур.

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ۝٣٩

39. Бу ҳаққи-рост Кундир. Бас, ким хоҳласа, ўз Парвардигори томон қайтадиган йўлни тутур.

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ۝٤٠

40. (Эй Макка кофирлари), дарҳақиқат, Биз сизларни яқин(да воқеъ бўладиган) азобдан огоҳлантирдик. У Кунда (ҳар бир) киши ўзи қилиб ўтган нарсани (яъни, барча яхши-ёмон амалларини) кўрур ва кофир кимса: «Эҳ, кошки эди (қайтадан) тупроққа айланиб кетсам(-у муҳаққақ бошимга тушадиган азобдан қутулсам)», деб қолур.