Ed-Duha الضحى · Mohammad al-Tablawi

وَٱلضُّحَىٰ ۝١

Tako mi jutra

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ۝٢

i noći kad se utiša,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ۝٣

Gospodar tvoj nije te ni napustio ni omrznuo!

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ۝٤

Ahiret je, zaista, bolji za tebe od ovog svijeta,

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ۝٥

a Gospodar tvoj će tebi, sigurno, dati, pa ćeš zadovoljan biti.

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ۝٦

Zar te siročetom ne nađe, pa ti utočište dade,

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ۝٧

i zalutalim te nađe, pa te uputi,

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ۝٨

i siromahom te nađe, pa te bogatim učini?

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ۝٩

Zato, siroče ne okahari,

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ۝١٠

i onoga ko traži ne odbij,

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ۝١١

i o blagodati Gospodara svoga kazuj!