Ed-Duhan الدخان · Fares Abbad

حمٓ ۝١

Hā Mīm. ¹

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ ۝٢

Tako Mi Knjige jasne,

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ۝٣

Mi smo je objavili u Blagoslovljenoj noći i Mi, doista, upozoravamo;

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ ۝٤

u njoj se raščlanjuje svaka odredba savršena,

أَمۡرٗا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ ۝٥

po zapovijedi Našoj! Mi smo, zaista, slali poslanike,

رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ۝٦

kao milost Gospodara tvoga – a On je, uistinu, Svečujući i Sveznajući –

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۝٧

Gospodara nebesa i Zemlje i onoga što je između njih – ako čvrsto vjerujete,

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝٨

drugog boga osim Njega nema; On život i smrt daje – Gospodar vaš i Gospodar vaših predaka davnih!

بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ ۝٩

Ali, oni sumnjaju i zabavljaju se.

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ ۝١٠

Pa ti zato sačekaj Dan kad će se na nebu vidljivi dim pojaviti

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ ۝١١

koji će ljude prekriti: “Ovo je bolna patnja!

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ ۝١٢

Gospodaru naš, otkloni patnju od nas, mi ćemo, sigurno, vjerovati!”

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ ۝١٣

A kako da tada pouku prime, a već im je bio došao Poslanik jasni,

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٞ مَّجۡنُونٌ ۝١٤

od koga se oni potom okrenuše i rekoše: “Poučenī – umno poremećenī!”

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ ۝١٥

A kad bismo malo patnju otklonili, vi biste se sigurno u nevjerovanje vratili;

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ۝١٦

ali na Dan kada ih najžešće zgrabimo, zbilja ćemo ih kazniti.

۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ ۝١٧

A Mi smo i prije njih faraonov narod u iskušenje stavili, i došao im je plemeniti poslanik:

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ۝١٨

“Predajte meni Allahove robove! Ja sam vam, zaista, poslanik povjerljivi

وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ ۝١٩

i ne uzdižite se iznad Allaha, ja vam donosim dokaz očevidni,

وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ ۝٢٠

i ja se obraćam i svome i vašem Gospodaru da me ne gađate,

وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ ۝٢١

a ako mi ne vjerujete, onda me na miru ostavite!”

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ مُّجۡرِمُونَ ۝٢٢

I on pozva u pomoć Gospodara svoga: “Ovo je, doista, narod prestupnički!”

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۝٢٣

“Izvedi noću robove Moje, vi ćete slijeđeni biti,

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ ۝٢٤

i ostavi more nek miruje, oni su vojska koja će, zaista, potopljena biti.”

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ۝٢٥

I koliko ostaviše bašča i izvora,

وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ۝٢٦

i njiva zasijanih i boravišta divnih,

وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ ۝٢٧

i blagodati u kojima su uživali!

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ ۝٢٨

Tako to bi, i Mi smo to u nasljedstvo drugima ostavili,

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ ۝٢٩

ni nebo ih ni Zemlja nisu oplakivali, i nisu pošteđeni bili.

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ ۝٣٠

A sinove smo Israilove ponižavajuće patnje spasili

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ۝٣١

od faraona – on je bio zbilja nadmen, jedan od onih koji su u zlu svaku mjeru prevršili,

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٣٢

i znajući kakvi su, nad svjetovima smo ih odabrali

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ ۝٣٣

i neka smo im znamenja puna očite kušnje dali.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ۝٣٤

A oni, doista, govore:

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ ۝٣٥

“Postoji samo naša prva smrt, mi nećemo biti oživljeni;

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ۝٣٦

pretke naše nam dovedite ako je istina to što govorite!”

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعٖ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ ۝٣٧

Da li su bolji oni ili narod Tubbe‘ov i oni prije njega? Njih smo uništili jer su prestupnici bili.

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ ۝٣٨

Mi nismo stvorili nebesa i Zemlju i ono što je između njih igrajući se.

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ۝٣٩

Mi smo ih stvorili s Istinom, ali većina njih ne zna.

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ ۝٤٠

Zbilja će Dan suda svima njima rok određeni biti,

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلٗى شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ۝٤١

Dan kada bližnji neće nimalo od koristi bližnjem biti, niti će biti pomognuti,

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝٤٢

osim onih kojima se Allah smiluje. On je, uistinu, Silni i Milostivi.

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ۝٤٣

A drvo zekkum zbilja je

طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ ۝٤٤

hrana grešnika,

كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ ۝٤٥

kao uljani talog u trbuhu će vreti,

كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ ۝٤٦

kao što voda ključala vrije.

خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ ۝٤٧

“Ščepajte ga i usred Ognja odvucite,

ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ ۝٤٨

a zatim mu, za kaznu, na glavu vodu koja ključa izlijevajte!

ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ ۝٤٩

Kušaj, ti si baš “moćan” i “poštovan”!

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ ۝٥٠

Ovo je, zaista, ono u što ste sumnjali!”

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٖ ۝٥١

A bogobojazni će, zaista, na sigurnom mjestu biti,

فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ۝٥٢

usred bašča i izvora,

يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَقَٰبِلِينَ ۝٥٣

u dibu i kadifu obučeni i jedni prema drugima okrenuti.

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٖ ۝٥٤

Eto, tako će biti i Mi ćemo ih hurijama, krupnih očiju, ženiti.

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ۝٥٥

Tamo će moći, sigurni, koju hoće vrstu voća tražiti;

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ۝٥٦

tu, poslije one prve smrti, smrt više neće okusiti i On će ih patnje u Ognju sačuvati,

فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ۝٥٧

blagodat će to od Gospodara tvoga biti; to će, zaista, biti uspjeh veliki!

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ ۝٥٨

A njega – Kur’an, lahkim smo učinili, na jeziku tvome, da bi se oni prisjetili.

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ ۝٥٩

Ti zato čekaj, a i oni čekaju!