El-Muddesir المدثر · Ali Hajjaj al-Suwaisi

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ۝١

O ti pokriveni!

قُمۡ فَأَنذِرۡ ۝٢

Ustani i upozoravaj,

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ۝٣

i Gospodara svoga veličaj!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ ۝٤

I haljine svoje očisti!

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ۝٥

I kumira se kloni!

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ۝٦

I ne čini dobro tražeći za njega više!

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ۝٧

I radi Gospodara svoga trpi!

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ۝٨

A kada u rog bude puhnuto,

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ۝٩

to će tada biti naporan dan,

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ۝١٠

nevjernicima on neće biti lahak.

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ۝١١

Ostavi Mene i onoga koga sam Ja samog stvorio

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ۝١٢

i imetak mu ogroman dao,

وَبَنِينَ شُهُودٗا ۝١٣

i sinove koji su s njim,

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ۝١٤

i život mu ugodnim učinio,

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ۝١٥

i žudi da mu još uvećam!

كـَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ۝١٦

Nikako! On, doista, prkosi ajetima Našim,

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ۝١٧

a naprtiću Ja njemu teškoće,

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ۝١٨

jer je smišljao i računao,

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ۝١٩

i, proklet bio, kako je proračunao,

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ۝٢٠

i još jednom, proklet bio, kako je proračunao!

ثُمَّ نَظَرَ ۝٢١

Zatim je sagledao,

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ۝٢٢

pa se onda smrknuo i namrštio,

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ۝٢٣

i potom se okrenuo i uzoholio,

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ ۝٢٤

i rekao: “Ovo nije ništa drugo do vradžbina koja se nasljeđuje,

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ۝٢٥

ovo su samo čovjekove riječi!”

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ۝٢٦

U Sekar ću Ja njega baciti –

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ۝٢٧

a znaš li ti šta je Sekar?!

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ۝٢٨

Ništa on neće poštedjeti,

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ۝٢٩

kože će pržiti, pa crnim učiniti,

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ۝٣٠

nad njim su devetnaesterica.

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ۝٣١

Mi smo čuvarima Vatre samo meleke postavili i odredili njihov broj kao iskušenje onima koji ne vjeruju – da se oni kojima je Knjiga data uvjere, i da se onima koji vjeruju vjerovanje poveća, i da oni kojima je Knjiga data i oni koji su vjernici ne sumnjaju, i da oni čija su srca bolesna i oni koji su nevjernici kažu: “Šta je Allah htio ovim primjerom?” Tako Allah kome hoće daje da je u zabludi i na Pravi put upućuje koga hoće. A vojske Gospodara tvoga samo On zna. I ona – Vatra ljudima je samo opomena.

كـَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ۝٣٢

I tako Mi Mjeseca,

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ۝٣٣

i noći kada mine,

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ۝٣٤

i zore kada svane,

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ۝٣٥

to je, zaista, jedna od najvećih nevolja,

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ۝٣٦

ljudima je opomena;

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ۝٣٧

onome između vas koji hoće naprijed ići ili zaostati!

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ۝٣٨

Svaka duša zalog je onoga što je stekla,

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ۝٣٩

osim onih na desnoj strani,

فِي جَنَّٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ۝٤٠

oni će se u džennetskim baščama raspitivati

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ۝٤١

o prestupnicima.

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ۝٤٢

“Šta vas je u Sekar dovelo?”

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ۝٤٣

“Nismo”, reći će, “bili od onih koji su klanjali

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ۝٤٤

niti smo siromahe hranili.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ۝٤٥

I u besposlice smo se sa besposlenjacima upuštali,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ۝٤٦

i Sudnji dan smo poricali,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ۝٤٧

sve dok nam smrt nije došla.”

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ۝٤٨

Njima posredovanje posrednika neće koristiti.

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ۝٤٩

Pa zašto se oni okreću od opomene?

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ۝٥٠

Kao da su divlji magarci preplašeni

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ۝٥١

pobjegli od lavova!

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ۝٥٢

Naprotiv, svaki bi čovjek među njima htio da mu se daju listovi rašireni.

كـَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ۝٥٣

Nikada, jer oni se onoga svijeta ne plaše!

كـَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ۝٥٤

Uistinu! Kur’an je opomena,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝٥٥

i ko hoće, na umu će ga imati,

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ۝٥٦

a na umu će ga imati samo ako Allah bude htio, On je jedini dostojan da Ga se boje i dostojan je da oprašta.