El-Mutaffifin المطففين · Ali Hajjaj al-Suwaisi

وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ۝١

Teško onima koji zakidaju,

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ۝٢

koji punu mjeru uzimaju kad od drugih kupuju,

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ۝٣

a kad drugima mjere na litar ili na kantar – zakidaju.

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ۝٤

Zar ne misle takvi da će oživljeni biti

لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ ۝٥

na Dan veliki,

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٦

na Dan kada će se ljudi Gospodaru svjetova dići?

كـَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ۝٧

Uistinu! Zapisano je razvratnicima da su u Sidždžinu,

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ۝٨

a znaš li ti šta je Sidždžin?!

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ۝٩

Knjiga je ispisana.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝١٠

Teško taj dan poricateljima,

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ۝١١

koji su Dan sudnji poricali,

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

a njega ne poriče drugi doli svaki prestupnik, grešnik,

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٣

koji je, kada su mu ajeti Naši kazivani, govorio: “Izmišljotine naroda drevnih!”

كـَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ۝١٤

Ne, naprotiv! Ono što su radili prekrilo je srca njihova.

كـَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ۝١٥

Ne, naprotiv! Zaista, oni će taj dan od viđenja svoga Gospodara zastrti biti,

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ۝١٦

zatim će sigurno u Oganj ući,

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١٧

pa će im biti rečeno: “Eto, to je ono što ste poricali!”

كـَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ۝١٨

Uistinu! Zapisano je čestitima da su u Illijjunu,

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١٩

a znaš li ti šta je Illijjun?

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ۝٢٠

Knjiga je ispisana.

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ۝٢١

Uz nju su prisutni oni koji su bliski.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ۝٢٢

Čestiti će, zaista, u vječnom užitku biti,

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢٣

sa divana prekrivenih gledati,

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

na licima njihovim prepoznat ćeš ozarenost užitkom,

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٖ مَّخۡتُومٍ ۝٢٥

daće im se pa će piće zapečaćeno piti,

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكٞۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

na čijem kraju misk će biti, i neka se za to natječu oni koji hoće da se natječu!

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ۝٢٧

A mješavina mu je iz Tesnima,

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ۝٢٨

vrela iz kojeg će oni bliski piti.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ۝٢٩

Zaista su razvratnici ismijavali one koji vjeruju,

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ۝٣٠

i kada su pored njih prolazili, jedni drugima su namigivali.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ۝٣١

A kad su se porodicama svojim vraćali, vraćali su se šale zbijajući.

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝٣٢

A kad bi ih vidjeli, rekli bi: “Ovi su, doista, zalutali” –

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ۝٣٣

a oni nisu poslani da ih čuvaju.

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ۝٣٤

Taj dan oni koji su vjerovali nevjernicima će se podsmijavati,

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٣٥

sa divana će gledati.

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ۝٣٦

Zar će nevjernici biti drugačije kažnjeni nego prema onome kako su postupali!