En-Nazi'at النازعات · Ali Abdur-Rahman al-Hudhaify

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ۝١

Tako Mi onih koji čupaju grubo,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ۝٢

i onih koji vade blago,

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ۝٣

i onih koji plove brzo,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ۝٤

i onih koji baš prednjače,

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ۝٥

i onih koji odredbe uređuju,

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

na Dan kada se Zemlja potresom zatrese,

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝٧

za kojim će doći sljedeći,

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ۝٨

srca taj dan bit će uplašena,

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ۝٩

a pogledi njihovi ponizni.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ۝١٠

Govore oni: “Zar ćemo, zaista, u kaburovima biti vraćeni u život?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ۝١١

Zar kad truhle kosti postanemo?”

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ۝١٢

i još kažu: "E tada bismo mi bili izgubljeni!"

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ۝١٣

A bit će to samo naredba jedna,

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

a oni već na površini Zemlje.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

Da li je doprla do tebe vijest o Musau,

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

kad ga je Gospodar njegov u blagoslovljenoj, čistoj dolini Tuva zovnuo?

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١٧

“Idi faraonu, on se, doista, osilio,

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١٨

i reci: ‘Da li bi ti da se očistiš,

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ۝١٩

da te Gospodaru tvome uputim, pa da Ga se bojiš?’ ”

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٢٠

I onda mu je najveći znak pokazao,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

ali je on porekao i nije poslušao,

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ۝٢٢

već se okrenuo i potrudio

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢٣

i sabrao i povikao:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ۝٢٤

“Ja sam gospodar vaš najveći!”, on je rekao.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ۝٢٥

I Allah ga je na drugom, a i na ovom svijetu kaznio.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ۝٢٦

U tome ima pouka za svakoga koji se bude Allaha bojao!

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ۝٢٧

A šta je teže: vas ili nebo stvoriti? On ga je sazdao,

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢٨

svod njegov visoko digao i usavršio,

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢٩

noći njegove mračnim, a dane svijetlim učinio.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝٣٠

Poslije toga je Zemlju rasprostro,

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ۝٣١

iz nje je vodu i pašnjake izveo,

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ۝٣٢

i planine nepomičnim učinio,

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ۝٣٣

na uživanje vama i stoci vašoj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٣٤

A kad dođe nevolja najveća,

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝٣٥

tada će se čovjek prisjetiti onoga što je radio,

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝٣٦

i Oganj će svakome ko vidi biti ukazan.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝٣٧

Pa, onom ko je osion bio

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ۝٣٨

i život dunjalučki više volio,

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٣٩

Oganj će baš prebivalište biti.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ۝٤٠

A onom ko je od stajanja pred Gospodarom svojim strepio i dušu od prohtjeva uzdržao,

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٤١

Džennet će baš boravište biti.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ۝٤٢

Pitaju te o Času kijameta: “Kada će se dogoditi?”

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ۝٤٣

Šta ti o spomenu njegovom znaš!?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

Znanje o njemu kod Gospodara tvoga skončava.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ۝٤٥

Tvoje upozorenje na njega prihvata samo onaj koji Ga se boji,

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

a njima će se učiniti, Dan taj, kada ga dožive, da su samo jedno poslijepodne ili jedno jutro na dunjaluku ostali.