Sura El-Gašija

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ۝١

Da li je doprla do tebe vijest o Općoj nevolji?

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

Neka lica Dan taj bit će potištena,

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ ۝٣

premorena, napaćena,

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ ۝٤

u vatri užarenoj pržena,

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ ۝٥

sa vrela uzavrelog napajana,

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ ۝٦

kada drugog jela osim trnja neće imati,

لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ ۝٧

koje neće ni ugojiti ni glad utoliti.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ ۝٨

Neka lica Dan taj bit će radosna,

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ ۝٩

trudom svojim zadovoljna,

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ۝١٠

u Džennetu visokome,

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ ۝١١

u kojem prazne besjede neće slušati!

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ۝١٢

U njemu su izvor-vode koje teku,

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ ۝١٣

u njemu su divani uzdignuti,

وَأَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ ۝١٤

i pehari postavljeni,

وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ ۝١٥

i jastuci poredani

وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ ۝١٦

i ćilimi rašireni.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ۝١٧

Pa, zašto oni ne gledaju kamilu – kako je stvorena,

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ۝١٨

i nebo – kako je uzdignuto,

وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ۝١٩

i planine – kako su postavljene,

وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ۝٢٠

i Zemlju – kako je prostrta?!

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ۝٢١

Ti upozoravaj, ti samo i jesi upozoritelj,

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ۝٢٢

ti nisi onaj koji ih prisiljava!

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢٣

A onoga koji se okreće i ne vjeruje,

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ۝٢٤

njega će Allah najvećom patnjom kazniti.

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ۝٢٥

Nama će se oni, zaista, vratiti.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

A potom, na Nama je, doista, da račun njihov svedemo!