El-Beled البلد · Ahmad Nauina

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ۝١

Kunem se gradom ovim,

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ۝٢

a ti si u ovom gradu oslobođen ograničenja,

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ۝٣

i roditeljem i onim koga je rodio,

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ۝٤

Mi smo stvorili čovjeka da je je u naporu i poteškoćama.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ۝٥

Misli li on da mu niko ništa ne može?

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ۝٦

“Utrošio sam imetak nagomilani!”, govori.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝٧

Zar misli da ga niko vidio nije?

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ۝٨

Zar mu nismo dali oka dva,

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ۝٩

i jezik i usne dvije,

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ۝١٠

i dobro i zlo mu objasnili?

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ۝١١

Pa zašto nije savladao uspon?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ۝١٢

A šta ti misliš: šta je to uspon?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١٣

Roba ropstva osloboditi,

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ۝١٤

ili, u vrijeme gladi, nahraniti

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ۝١٥

siroče bliska roda,

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ۝١٦

ili ubogoga nevoljnika.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ۝١٧

A potom da je bio od onih koji vjeruju, koji jedni drugima strpljivost preporučuju i koji jedni drugima milosrđe preporučuju;

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ۝١٨

oni će biti – oni s desne strane!

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ۝١٩

A oni koji ne vjeruju u ajete i dokaze Naše, oni će biti – oni s lijeve strane,

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ۝٢٠

iznad njih će vatra zatvorena biti.