Es-Saffat الصافات · Akram al-Alaqmi

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا ۝١

Betohem në ata (engjëj) që janë të radhitur

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا ۝٢

dhe në ata që pengojnë (të keqen)

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا ۝٣

dhe në ata që e lexojnë Kuranin,

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ ۝٤

se, në të vërtetë, Zoti juaj është Një,

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ ۝٥

Zot i qiejve dhe i Tokës dhe çfarë gjendet mes tyre dhe Zot i lindjeve (të diellit)!

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ ۝٦

Ne e kemi stolisur qiellin e kësaj bote me shkëlqimin e yjeve,

وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ ۝٧

mbrojtje nga djajtë kryeneçë.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ ۝٨

(Kështu që) ata nuk e përgjojnë dot Grupin më të Lartë (engjëjt lart në qiej) dhe qëllohen (me meteorë) nga të gjitha anët.

دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ ۝٩

Pastaj, ashtu të përzënë do të kenë vuajtje të përhershme (në jetën tjetër).

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ ۝١٠

(Djajtë nuk përgjojnë dot), veç atij që grabit diçka e që e ndjek një yll verbues.

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ ۝١١

Pyeti (o Muhamed) ata (mekas jobesimtarë): A është më i vështirë krijimi i tyre apo i të gjitha gjërave të tjera që i kemi krijuar? Ata i kemi krijuar nga balta ngjitëse.

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ ۝١٢

Ti çuditesh (pse ata s’të besojnë), ndërsa ata të përqeshin (pse çuditesh)

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ ۝١٣

e, kur u drejtohen këshilla, ata nuk ua vënë veshin.

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ ۝١٤

Kur shohin një mrekulli, ata e nxisin njëri-tjetrin për t’u tallur

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ ۝١٥

dhe thonë: “Kjo s’është gjë tjetër, veçse një magji e kulluar!”

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ۝١٦

(Ata thonë): “Vallë, kur të vdesim dhe të bëhemi eshtra e pluhur, a thua njëmend do të ringjallemi?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ۝١٧

Edhe paraardhësit tanë të lashtë?”

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ ۝١٨

Thuaju: “Po dhe do të jeni të poshtëruar!”

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ ۝١٩

Ai (zëri i bririt të ringjalljes) do të jetë një zë i vetëm dhe të gjithë (mohuesit e ringjallur) do të shohin (se ç’do të bëhet me ta)

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ۝٢٠

dhe do të thonë: “Mjerë për ne, kjo është Dita e Gjykimit!”

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢١

Po, kjo është Dita e Gjykimit, të cilën ju e keni përgënjeshtruar!

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ ۝٢٢

(Engjëjve do t’u thuhet): “Mblidhini njerëzit e këqij, shokët e tyre (djaj) dhe idhujt që i kanë adhuruar

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ ۝٢٣

krahas Allahut e tregojuni atyre rrugën e Zjarrit flakërues!

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ ۝٢٤

Ndalini ata, se do të pyeten:

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ ۝٢٥

“Ç’keni që nuk e ndihmoni njëri-tjetrin?”

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ ۝٢٦

Por, atë Ditë ata do të jenë plotësisht të dorëzuar,

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ ۝٢٧

e do t’i afrohen njëri-tjetrit, duke u grindur.

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ ۝٢٨

(Pasuesit) do t’u thonë (prijësve): “Ju na vinit nga ana e djathtë²⁷³”.

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ۝٢٩

Ata do të përgjigjen: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë!

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ ۝٣٠

Ne nuk kishim kurrfarë pushteti mbi ju, por ju ishit popull i pabindur.

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ۝٣١

E kështu u përmbush fjala e Zotit kundër nesh; ne të gjithë do ta shijojmë me siguri dënimin.

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ۝٣٢

Ne ju mashtruam ju, por edhe vetë ishim të mashtruar.”

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ ۝٣٣

Atë Ditë, të gjithë ata do të jenë së bashku në dënim.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ۝٣٤

Ne kështu veprojmë me keqbërësit,

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ ۝٣٥

sepse, kur u thuhej atyre: “Nuk ka zot tjetër (të vërtetë) veç Allahut!” - ata tregoheshin mendjemëdhenj

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ ۝٣٦

dhe thoshin: “Vallë, a t’i braktisim hyjnitë tona për shkak të një poeti të marrë?”

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ۝٣٧

Nuk është ashtu (siç thonë ata), por ai (Muhamedi a.s.) ka sjellë të vërtetën dhe ka pohuar atë që thonin të dërguarit e mëparshëm.

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ ۝٣٨

Sigurisht, ju do ta provoni dënimin e dhembshëm

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ۝٣٩

dhe do të shpërbleheni vetëm sipas asaj që keni bërë!

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ۝٤٠

Kurse robërit e sinqertë të Allahut,

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ ۝٤١

do të kenë mirësi të caktuara dhe

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ ۝٤٢

fruta të ndryshme e do të jenë të respektuar,

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝٤٣

në kopshtet e lumturisë,

عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ ۝٤٤

në kolltukë, përballë njëri-tjetrit.

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ ۝٤٥

Aty do t’u shërbehet një gotë e mbushur nga një burim i rrjedhshëm,

بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ ۝٤٦

(me pije) të bardhë e të shijshme për ata që do ta pinë.

لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ ۝٤٧

Prej saj as nuk do të trullosen dhe as nuk do të dehen.

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ ۝٤٨

Pranë tyre do të jenë gra me shikim të ulur e sy të bukur

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ ۝٤٩

sikur të ishin vezë të ruajtura mirë.

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ ۝٥٠

Ata do t’i qasen njëri-tjetrit e do të bisedojnë.

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ ۝٥١

Dhe njëri prej tyre do të thotë: “Unë kam pasur një shok,

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ ۝٥٢

i cili më thoshte: “Vallë, edhe ti je nga ata që besojnë

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ۝٥٣

se, kur të vdesim e të bëhemi eshtra e pluhur, do të japim llogari vërtet?!”

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ۝٥٤

- A doni ta shikoni (atë që më qortonte për shkak të besimit tim)?”

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ ۝٥٥

Dhe ai do të shikojë poshtë dhe do ta shohë atë në mes të Zjarrit flakërues

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ ۝٥٦

e do t’i thotë: “Për Allahun! Për pak më shkatërrove edhe mua.

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ ۝٥٧

Po të mos ishte dhuntia e Zotit tim, edhe unë do të isha në zjarr (bashkë me ty)”.

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ ۝٥٨

(Banorët e Xhenetit do të thonë:) “A nuk do të vdesim më,

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ۝٥٩

përveç vdekjes së parë? Dhe as nuk do të dënohemi?”

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ۝٦٠

Vërtet, kjo është fitorja më e madhe!

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ ۝٦١

Për diçka të tillë, le të përpiqen punëtorët!

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ۝٦٢

A është më e mirë kjo gjendje apo pema e zekumit?

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ ۝٦٣

Ne e kemi bërë atë si mundim për keqbërësit.

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ ۝٦٤

Njëmend, kjo pemë del nga fundi i Zjarrit flakërues

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ۝٦٥

dhe frutat e saj janë si kokat e djajve.

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ۝٦٦

Me të vërtetë, ata do ta hanë këtë frutë dhe me të do ta mbushin barkun.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ ۝٦٧

Pastaj, ata do të kenë një përzierje me ujë të nxehtë (për të pirë)

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ ۝٦٨

e pas kësaj, me siguri, kthimi i tyre do të jetë në Zjarrin flakërues.

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ ۝٦٩

Ata i gjetën etërit e tyre në humbje,

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ ۝٧٠

dhe kështu vazhduan pas gjurmëve të tyre.

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝٧١

Por, edhe para tyre humbën (rrugën) shumica e popujve të lashtë.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ۝٧٢

Në të vërtetë, Ne u dërguam atyre paralajmërues.

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ ۝٧٣

E tani shiko se cili qe fundi i atyre që u paralajmëruan,

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ۝٧٤

përveç robërve të sinqertë të Allahut.

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ ۝٧٥

Kur Nuhu Na thirri (në ndihmë), Ne iu përgjigjëm bukur:

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٧٦

e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej katastrofës së madhe,

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ ۝٧٧

i lamë në jetë vetëm pasardhësit e tij

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ۝٧٨

dhe e lamë atë kujtim te brezat e tjerë.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٧٩

“Paqja qoftë me Nuhun ndërmjet gjithë krijesave!”

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ۝٨٠

Ne, kështu i shpërblejmë punëdrejtët.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ۝٨١

Ai është vërtet nga robërit Tanë besimtarë.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ۝٨٢

Pastaj i fundosëm të tjerët.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ ۝٨٣

Pa dyshim që një nga ithtarët e (besimit të) tij (Nuhut) ishte Ibrahimi.

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ ۝٨٤

Ai i erdhi Zotit të vet me zemër të pastër,

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ ۝٨٥

kur i tha babait dhe popullit të vet: “Çfarë adhuroni ju?

أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ۝٨٦

Vallë, a dëshironi hyjni të rreme në vend të Allahut?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٨٧

Çfarë mendoni ju për Zotin e gjithësisë?”

فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ ۝٨٨

Pastaj u hodhi një shikim yjeve

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ ۝٨٩

e tha: “Unë jam i sëmurë”.²⁷⁴

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ ۝٩٠

Ata u larguan prej tij, duke e lënë pas.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ۝٩١

Pastaj, ai u përvodh te hyjnitë e tyre dhe u tha: “A nuk po hani?

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ ۝٩٢

Ç’keni, përse nuk flisni?”

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ ۝٩٣

Iu afrua atyre kalimthi, duke i goditur me dorën e djathtë.

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ ۝٩٤

(Mbasi u kthyen dhe panë idhujt e thyer) njerëzit nxituan nga ai.

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ ۝٩٥

Ai u tha: “Vallë, ju adhuroni ato që i keni gdhendur vetë,

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ ۝٩٦

ndërkohë që Allahu është Ai që ju ka krijuar ju dhe gjithçka që bëni?!”

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ ۝٩٧

Ata thanë: “Përgatitni për të një furrë dhe hidheni në zjarrin flakërues!”

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ ۝٩٨

Dhe deshën t’i ngrinin një kurth, por Ne i bëmë ata më të poshtëruarit.

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ۝٩٩

Ai tha: “Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë.”

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝١٠٠

“O Zoti im, dhuromë një fëmijë prej të mirëve!”

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ ۝١٠١

Dhe Ne i dhamë lajmin e gëzuar për një djalë të mbarë!

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ۝١٠٢

Kur fëmija u rrit aq sa ta ndihmonte në punë, Ibrahimi i tha: “O djali im, kam parë ëndërr se duhet të të flijoj. Çfarë mendon ti?” – I biri i tha: “O ati im, vepro ashtu siç je urdhëruar! Dashtë Allahu, unë do të jem i durueshëm!”

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ ۝١٠٣

Pasi iu nënshtruan që të dy urdhrit, (Ibrahimi) e vuri (Ismailin) me ballë përtokë.

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ ۝١٠٤

Ne e thirrëm: “O Ibrahim,

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ۝١٠٥

ti e përmbushe ëndrrën.” Vërtet, Ne kështu i shpërblejmë punëmirët!

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ ۝١٠٦

Kjo, me të vërtetë ka qenë një sprovë e qartë!

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ ۝١٠٧

Dhe Ne e zëvendësuam atë (Ismailin) me një kurban të madh,

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ۝١٠٨

dhe i lamë atij (Ibrahimit) kujtim të mirë në brezat e mëvonshëm.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ ۝١٠٩

“Paqja qoftë mbi Ibrahimin!”

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ۝١١٠

Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ۝١١١

Ai ka qenë vërtet një nga robërit Tanë besimtarë.

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝١١٢

Ne i dhamë atij lajmin e mirë për (lindjen e) Is’hakut, profet prej njerëzve të mirë.

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ ۝١١٣

Dhe Ne e bekuam atë dhe Is’hakun, por midis pasardhësve të tyre, përveç punëmirëve, ka edhe të atillë që e kanë ngarkuar dukshëm veten me gjynahe.

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝١١٤

Ne i dhamë dhuntinë Tonë Musait dhe Harunit

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ۝١١٥

dhe i shpëtuam ata të dy dhe popullin e tyre nga mjerimi i madh.

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ۝١١٦

Ne i ndihmuam dhe ata ngadhënjyen.

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ ۝١١٧

Ne u dhamë atyre Librin e qartë,

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ ۝١١٨

i udhëzuam në rrugën e drejtë

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ۝١١٩

dhe u lamë kujtim të mirë për ta brezave të mëvonshëm.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝١٢٠

“Paqja qoftë mbi Musain dhe Harunin!”

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ۝١٢١

Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët!

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ۝١٢٢

E pa dyshim, ata të dy janë nga robërit Tanë besimtarë.

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ۝١٢٣

Edhe Iljasi ka qenë vërtet një prej të dërguarve.

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

Ai i tha popullit të vet: “A nuk po i frikësoheni Allahut?!”

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ ۝١٢٥

Vallë, a i luteni ju Ba‘lit²⁷⁵, ndërsa braktisni Krijuesin më të mirë,

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٢٦

Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë?!”

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ ۝١٢٧

Ata e quajtën atë gënjeshtar dhe, për këtë shkak, do të çohen (në dënimin e Zjarrit),

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ۝١٢٨

përveç robërve të sinqertë të Allahut.

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ۝١٢٩

Dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë te brezat e mëvonshëm:

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ ۝١٣٠

“Paqja qoftë mbi Iljasin!”

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ۝١٣١

Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët!

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ۝١٣٢

Ai ka qenë vërtet një nga robërit Tanë besimtarë.

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ۝١٣٣

Sigurisht, edhe Luti ka qenë njëri prej të dërguarve.

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ۝١٣٤

Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ۝١٣٥

përveç plakës që mbeti prapa me të dënuarit,

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ۝١٣٦

pastaj i zhdukëm të tjerët.

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ ۝١٣٧

Ju që kaloni pranë rrënojave të tyre në mëngjes

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ۝١٣٨

dhe natën, a nuk po e mblidhni mendjen?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ۝١٣٩

Junusi ka qenë gjithashtu njëri nga të dërguarit.

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ۝١٤٠

Ai nxitoi drejt një anijeje të mbushur plot e përplot

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ ۝١٤١

dhe hodhi short (me detarët se kush duhej të hidhej)²⁷⁶ dhe humbi.

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ ۝١٤٢

Pastaj atë e gëlltiti një balenë, se ai kishte bërë diçka të gabuar,

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ ۝١٤٣

dhe, po të mos ishte nga ata që i luten Allahut,

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ۝١٤٤

me siguri do të mbetej në barkun e saj deri në Ditën e Ringjalljes.

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ ۝١٤٥

Por Ne e hodhëm atë në një breg të shkretë, duke qenë i sëmurë.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ ۝١٤٦

Dhe bëmë që sipër tij të mbinte një bimë kungulli (për t’i bërë hije).

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ ۝١٤٧

Pastaj e dërguam atë te njëqind mijë e më tepër njerëz,

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ ۝١٤٨

dhe ata i besuan, prandaj u dhamë jetë të këndshme për një kohë.

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ ۝١٤٩

Pyeti ata (o Muhamed): “Vallë, për Zotin tënd janë vajzat, ndërsa për vete kanë djemtë?!

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ ۝١٥٠

Apo Ne i krijuam engjëjt si femra e ata ishin dëshmitarë?!”

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ ۝١٥١

Sigurisht që ata shpifin kur thonë:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ۝١٥٢

“Allahu ka lindur fëmijë”! - Ata, në të vërtetë, janë gënjeshtarë.

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ ۝١٥٣

Vallë, Ai ka parapëlqyer vajzat ndaj djemve?!

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ ۝١٥٤

Çfarë keni që gjykoni kështu?!

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ۝١٥٥

A nuk po mendoni?!

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ ۝١٥٦

Apo keni ndonjë provë të qartë për atë që thoni?!