Âdiyât العاديات · Ibrahim al-Akhdar

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ۝١

Soluk soluğa koşanlara yemin olsun!

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ۝٢

(Koşarken) kıvılcım saçanlara.

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ۝٣

Sabah vakti baskın yapanlara.

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ۝٤

Tozu dumana katanlara.

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ۝٥

Topluluğun tam ortasına dalanlara.

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ۝٦

İnsan, Rabbine karşı gerçekten çok nankördür.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ۝٧

Ve şüphesiz kendisi de buna şahittir.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ۝٨

Şüphesiz onun mal sevgisi de çok şiddetlidir.

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ۝٩

Bilmez mi ki kabirlerde olanlar alt üst edildiğinde.

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ۝١٠

Kalplerde bulunan ortaya konduğunda.

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ۝١١

Şüphesiz o gün Rableri kendilerinden elbette haberdardır.