Inshiqoq الانشقاق · Muhammad Ayyoub

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ۝١

1. Осмон ёрилган вақт;

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ۝٢

2. Ва у Парвардигори(нинг ёрилиш тўғрисидаги амри)га қулоқ тутган — (мана шу амрга) лойиқ топилган вақтда;

وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ۝٣

3. Ер ёйилган (теп-текис бўлган) вақт;

وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ۝٤

4. Ва ўз ичидаги (жасадларни устига) чиқариб ташлаб, бўшаниб олган вақт;

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ۝٥

5. Ва у Парвардигори(нинг ёйилиб, теп-текис бўлиш тўғрисидаги амри)га қулоқ тутган — (мана шу амрга) лойиқ топилган вақтда (ана ўша Қиёмат Кунида ҳар бир инсон ўзи қилиб ўтган амалларига рўбарў бўлур)!

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ۝٦

6. Эй инсон, албатта сен меҳнат-машаққат чекиб Парвардигорингга (яъни, Унинг мукофот ёки жазосига) боргувчисан, бас, (бу ҳаёти дунёдан ўтганингдан сўнг) У зотга йўлиққувчисан.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ۝٧

7. Ана энди кимнинг номаи аъмоли ўнг томонидан берилса.

فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ۝٨

8. Бас, у осон ҳисоб билан ҳисоб-китоб қилинажак,

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ۝٩

9. Ва ўз(ининг жаннатдаги) аҳли-оиласига шоду хуррам ҳолда қайтажак.

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ۝١٠

10. Энди кимнинг номаи аъмоли орқа томонидан берилса,

فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ۝١١

11. Бас, у ўлимини чақириб қолажак.

وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ۝١٢

12. Ва дўзахга киражак!

إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ۝١٣

13. Дарвоқеъ, у (ҳаёти-дунёдалик пайтида) аҳли оиласида (ўз куфру исёни билан) шоду хуррам эди.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ۝١٤

14. Албатта у ўзининг ҳеч қачон (Парвардигори ҳузурига) қайтмаслигига ишонар эди.

بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ۝١٥

15. Йўқ, Парвардигори уни шубҳасиз кўриб тургувчи эди.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ۝١٦

16. Бас, Мен (қуёш ботаётган пайтда бутун уфқни қоплаб оладиган) шафаққа қасам;

وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ۝١٧

17. Кеча ва у қамраб олган (барча) нарсага қасам;

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ۝١٨

18. Ҳамда тўла бўлган вақтидаги ойга (яъни, тўлин ойга) қасам ичурманки,

لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ۝١٩

19. Албатта сизлар (эй инсонлар), табақадан табақага минурсизлар (яъни, бир ҳолдан иккинчи ҳолга кўчиб турурсизлар).

فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ۝٢٠

20. Бас, нега улар иймон келтирмайдилар?!

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ ۩ ۝٢١

21. Уларга Қуръон қироат қилинган вақтида эса (унга иймон келтиришиб, Яратганга) сажда қилмайдилар?!

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ۝٢٢

22. Йўқ, улар (Қуръонни ҳам, Қиёмат Куни қайта тирилишни ҳам) ёлғон дерлар!

وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ۝٢٣

23. Аллоҳ эса улар ичларига солиб яшираётган нарсаларини (яъни, куфрларини, иймонсизликларини) жуда яхши билгувчидир!

فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٢٤

24. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сиз уларга аламли азоб «хушхабари»ни беринг!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ۝٢٥

25. Фақатгина иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотлар учун битмас-туганмас ажр-мукофот бордир.