Noziot النازعات · AbdulBaset (Murattal)

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ۝١

1. (Кофирларнинг жонларини баданларининг) ич-ичидан қаттиқ суғуриб оладиган (фаришта)ларга қасам,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ۝٢

2. (Мўминларнинг жонларини осонлик билан) илдам тортиб оладиган (фаришта)ларга қасам,

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ۝٣

3. (Осмонлар билан Ер ўртасида) силлиқ сузадиган (фаришта)ларга қасам,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ۝٤

4. (Ўз зиммаларидаги вазифаларни адо этишда) шошиб-ўзадиган (фаришта)ларга қасам,

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ۝٥

5. (Аллоҳ буюрган барча) ишнинг тадбирини тузиб турадиган (фаришта)ларга қасамки, (сизлар албатта қайта тирилиб, ҳисоб-китоб қилинурсизлар)!

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

6. У Кунда (Сур биринчи марта чалиниши билан) титрагувчи (ер) титраб (устидаги бор жонзот ҳалок қилинади);

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝٧

7. Унга эргашувчи эргашур (яъни, орадан қирқ сана ўтгач, Сур иккинчи марта чалиниб барча нарсага қайтадан ҳаёт ато этилади ва Қиёмат Куни бошланади).

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ۝٨

8. У Кунда (кофирларнинг) диллари қўрқувга тушгувчи,

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ۝٩

9. Кўзлари эса (даҳшатдан Ерга) эгилиб қолгувчидир!

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ۝١٠

10. Улар (бу дунёда) дерлар: «Ҳақиқатан ҳам бизлар (ўлганимиздан кейин яна қайта тирилиб) аввалги ҳолатимизга қайтарилгувчимизми?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ۝١١

11. Чириган суякларга айланиб қолган вақтимизда-я?»

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ۝١٢

12. Улар (истеҳзо билан): «Ундоқ бўлса бу (бизлар учун) зиён қилгувчи қайтиш-ку!», дедилар.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ۝١٣

13. Бас, у (қайтиш) фақат биргина даҳшатли қичқириқдир (яъни, Сурнинг иккинчи марта чалинишидир).

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

14. Сўнг баногоҳ улар (тирик ҳолда) Ер устида бўлиб қолурлар!

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

15. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сизга Мусонинг хабари келдими?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

16. Эсланг, Парвардигори унга муқаддас Туво водийсида (шундай) нидо қилган эди:

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١٧

17. «(Эй Мусо), сен Фиръавннинг олдига боргин, чунки у (куфру исён билан) ҳаддидан ошди.

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١٨

18. Бас, (унга) айтинг: «Сенинг (куфр иллатидан) покланишга рағбат-хоҳишинг борми?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ۝١٩

19. Мен сени Парвардигоринг (йўли)га ҳидоят қилсам, бас, сен (У зотдан) қўрқсанг».

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٢٠

20. Сўнг (Мусо) унга бир улкан мўъжиза кўрсатган эди,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

21. (Фиръавн) уни ёлғончи қилди (яъни, Мусога: «Сен сеҳргарсан», деб туҳмат қилди) ва (Аллоҳ таолога) осий-итоатсиз бўлди.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ۝٢٢

22. Сўнгра (фисқу фасодни ёйиш йўлида) саъй-ҳаракат қилган ҳолида (Мусодан) юз ўгириб кетди.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢٣

23. Сўнг (ўз одамларини) тўплади-да, жар солди:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ۝٢٤

24. «Мен сизларнинг энг устун Парвардигорингиздирман», деди.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ۝٢٥

25. Бас, Аллоҳ уни ҳам Охират, ҳам дунё азоби билан ушлади (яъни, дунёда у денгизга ғарқ қилиб юборилди, Охиратда эса дўзах азобига дучор бўлур).

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ۝٢٦

26. Албатта бу (қисса)да (Аллоҳдан) қўрқадиган кишилар учун ибрат бордир.

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ۝٢٧

27. (Эй мушриклар), сизларни яратиш қийинроқми ёки осмонними?! (Яъни, бутун Ер куррасининг атрофини ўзга сайёралардан бирон зиён етмаслиги учун том — осмон билан қоплаб қўйишга қодир бўлган Зот учун сизларни яратиш ёки қайта тирилтириш ҳеч гап эмас-ку!) (Аллоҳ) уни бино қилди;

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢٨

28. Шифтини баланд қилиб, тиклади.

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢٩

29. Ва У ўша (осмон)нинг тунини қоронғу қилиб, (ундан) кундузини чиқарди.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝٣٠

30. Ва шундан кейин Ерни ёйиб-текис қилди.

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ۝٣١

31. Ундан суви-ю, ўтлоқларини чиқарди.

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ۝٣٢

32. Ва у (ер)га тоғларни ўрнаштирди.

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ۝٣٣

33. (Буларнинг барчаси) сизлар учун ва чорва ҳайвонларингиз учун манфаат бўлсин деб (қилингандир).

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٣٤

34. Бас, қачон катта бало (яъни, Қиёмат) келганида

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝٣٥

35. — Инсон ўз қилмишини эслаб коладиган Кунда,

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝٣٦

36. Ва дўзах кўрадиган (ҳар бир) кишига кўрсатиб қўйилганида.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝٣٧

37. Бас, ана ўшанда ким (ҳаёти дунёда куфру исён билан) туғёнга тушган,

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ۝٣٨

38. Ва ҳаёти дунёни (Охиратдан) устун қўйган бўлса,

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٣٩

39. У ҳолда фақат жаҳаннамгина (унинг учун) жой бўлур!

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ۝٤٠

40. Энди ким (ҳаёти дунёдалик пайтида Қиёмат Куни маҳшаргоҳда) Парвардигорининг (ҳузурида) туриши (ва У зотга ҳисоб-китоб бериши)дан қўрққан ва нафсини ҳавойи хоҳишлардан қайтарган бўлса,

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٤١

41. У ҳолда фақат жаннатгина (унинг учун) жой бўлур.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ۝٤٢

42. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, мушриклар) сиздан (ўша Қиёмат) соатини қачон воқеъ бўлиши ҳақида сўрарлар.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ۝٤٣

43. Сиз қаердасиз-у, уни (яъни, Қиёмат қачон бўлишини) зикр қилиб-эслаш (қаерда)? (Яъни, сиз ҳеч қачон у Куннинг вақтини айтиб бера олмайсиз).

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

44. Уни (билиш) ёлғиз Парвардигорингизга бориб тўхтар.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ۝٤٥

45. Сиз фақат ўша (Қиёмат)дан қўрқадиган кишиларни огоҳлантиргувчисиз, холос. (Аммо у Куннинг қачон воқеъ бўлишини айтиб бериш сизнинг вазифангиз эмасдир).

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

46. Улар у (Қиёмат соати)ни кўрадиган Кунда (бу дунёда) гўё биргина пешиндан сўнг ёки чошгоҳ пайтида тургандек (яъни, бир кун ҳам яшамагандек) бўлиб қолурлар!