El-Hakka الحاقة · AbdulBaset AbdulSamad

ٱلۡحَآقَّةُ ۝١

Čas obistinjenja,

مَا ٱلۡحَآقَّةُ ۝٢

šta je Čas obistinjenja?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ۝٣

I šta ti znaš šta je Čas obistinjenja?!

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ۝٤

Semud i Ad zastrašujući udar su poricali,

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ ۝٥

pa je Semud uništen povikom strahovitim

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ ۝٦

a Ad uništen vjetrom ledenim, silovitim.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ ۝٧

Njemu je On vlast nad njima sedam noći i osam dana uzastopnih bio prepustio, pa si u njima ljude povaljane kao šuplja palmina debla vidio,

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ ۝٨

i vidiš li da je iko od njih ostao?

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ۝٩

A faraon, i oni prije njega i prevrnuta naselja grijehe činiše,

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً ۝١٠

pa su bili neposlušni poslaniku Gospodara svoga, pa ih je On dohvatio žestokom kaznom.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ۝١١

Mi smo vas, kad je voda preplavila sve, u lađi nosili,

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ۝١٢

da vam je poukom učinimo i da to od zaborava sačuva uho koje pamti.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ۝١٣

A kad jednom u rog bude puhnuto,

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ۝١٤

pa Zemlja i brda budu dignuta i od jednog udara zdrobljena,

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ۝١٥

taj dan će se Događaj strahoviti dogoditi,

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ۝١٦

i nebo će se razdvojiti – tada će labavo biti.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ۝١٧

I meleci će na krajevima njegovim stajati, a Arš Gospodara tvoga će taj dan iznad njih osmerica držati.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ ۝١٨

Taj dan izloženi bit ćete i nijedna tajna vaša neće skrivena ostati.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ ۝١٩

Onaj kome se knjiga njegova u desnu ruku njegovu da, reći će: “Evo vam, čitajte knjigu moju,

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ ۝٢٠

ja sam, zbilja, i vjerovao da ću račun svoj polagati.”

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ۝٢١

I on će biti u životu zadovoljan,

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ۝٢٢

u Džennetu visokom,

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ ۝٢٣

čiji će plodovi nadohvat ruke biti.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ ۝٢٤

“Jedite i pijte radosni, za ono što ste u danima minulim zaradili!”

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ۝٢٥

A onaj kome se knjiga da u lijevu ruku njegovu, reći će: “Kamo sreće da mi knjiga moja ni data nije

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ۝٢٦

i da ni saznao nisam za obračun svoj!

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ۝٢٧

Kamo sreće da me je smrt dokrajčila,

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ۝٢٨

imetak moj mi nije od koristi,

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ۝٢٩

snage moje nema više!”

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۝٣٠

“Zgrabite ga i u okove okujte,

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ۝٣١

zatim ga samo u vatri pržite,

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ۝٣٢

a onda ga u sindžire sedamdeset lakata duge vežite;

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٣٣

zaista, on u Allaha Velikog nije vjerovao

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ۝٣٤

i da se nahrani nevoljnik nije podsticao,

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ ۝٣٥

zato on ovdje danas nema prisna prijatelja

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ ۝٣٦

ni drugog jela osim smrdljive kapljevine

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ ۝٣٧

koju će samo nevjernici jesti.”

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ۝٣٨

A Ja se kunem onim što vidite

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ۝٣٩

i onim što ne vidite,

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ۝٤٠

on – Kur’an, doista je govor objavljen plemenitom Poslaniku,

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ ۝٤١

a nije govor nikakva pjesnika – kako vi malo vjerujete!

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ۝٤٢

I nisu riječi nikakva proroka – kako vi malo razmišljate!

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٤٣

Objava je on od Gospodara svjetova!

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ۝٤٤

A da je on o Nama kojekakve riječi iznosio,

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ۝٤٥

Mi bismo ga desnicom dohvatili,

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ۝٤٦

a onda mu žilu kucavicu presjekli,

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ۝٤٧

i niko ga između vas ne bi mogao od toga odbraniti.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ ۝٤٨

Zaista je on opomena bogobojaznima,

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ۝٤٩

a Mi, sigurno, znamo da će među vama poricatelja biti.

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ۝٥٠

I on je, zbilja, jad nevjernicima,

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ ۝٥١

a on je, doista, Istina sama.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ۝٥٢

Zato ti slavi i veličaj ime Gospodara svoga, Veličanstvenoga!