El-Kalem القلم · Sahl Yasin

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ ۝١

Nun ¹. Tako Mi pera i onoga što oni pišu,

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ ۝٢

ti uz blagodati Gospodara svoga nisi lud,

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ ۝٣

ti ćeš, sigurno, nagradu nepresušnu imati.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ ۝٤

I ti si, zaista, najljepše ćudi,

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ ۝٥

i ti ćeš vidjeti, a i oni će vidjeti,

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ ۝٦

ko je od vas zaveden!

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ۝٧

Gospodar tvoj najbolje zna ko je s puta Njegova skrenuo i On najbolje zna one koji su na Pravom putu.

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ۝٨

Pa, ne pokoravaj se poricateljima,

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ۝٩

oni bi jedva dočekali da ti popustiš, pa bi i oni popustili,

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ ۝١٠

i ne slušaj nijednog krivokletnika, prezrena,

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ ۝١١

onoga koji tuđe riječi radi smutnje prenosi,

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

koji sprečava dobro, onoga koji skrnavi propisanu granicu, grešnika

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ۝١٣

surova i, osim toga, po zlu poznata,

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ ۝١٤

samo zato što ima mnogo imetka i sinova,

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٥

koji govori, kad mu se ajeti Naši kazuju: “To su samo naroda drevnih priče!”

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ ۝١٦

Na nos ćemo Mi njemu biljeg utisnuti!

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ ۝١٧

Mi smo ih na kušnju stavili, kao što smo vlasnike jedne bašče na kušnju stavili kad su se zakleli da će je, sigurno, rano izjutra obrati,

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ ۝١٨

a nisu rekli: “Ako Allah da!”

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ ۝١٩

I dok su oni spavali, nju od Gospodara tvoga zadesi nesreća

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ ۝٢٠

i ona osvanu opustošena.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ ۝٢١

A u zoru oni su jedni druge dozivali:

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ ۝٢٢

“Poranite do zasada svoga ako ga mislite obrati!”

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ ۝٢٣

I oni krenuše tiho razgovarajući:

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ ۝٢٤

“Neka vam danas u nju nikako nijedan siromah ne ulazi!”

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ ۝٢٥

I oni poraniše odlučni da će je moći obrati,

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ ۝٢٦

a kad je ugledaše, povikaše: “Mi smo zalutali,

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ۝٢٧

štaviše – svega smo lišeni!”

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ ۝٢٨

Ponajbolji između njih reče: “Nisam li vam ja govorio zašto Allaha ne slavite!”

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ۝٢٩

“Slavljen i uzvišen je Gospodar naš!”, rekoše, “mi smo, uistinu, nepravedni bili!”

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ ۝٣٠

I onda počeše jedni druge koriti.

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ۝٣١

“Teško nama”, govorili su, “mi smo, zaista, obijesni bili.

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ۝٣٢

Gospodar naš nam može bolju od nje dati, samo od Gospodara našeg mi se nadamo naknadi!”

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ۝٣٣

Eto, takva je bila patnja, a na onome svijetu je patnja još veća, kad bi samo oni znali!

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝٣٤

Za one koji se budu bojali Allaha bit će, zaista, dženneti uživanja u Gospodara njihova, malim slovom je pisano i u štampama

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ ۝٣٥

zar ćemo muslimane sa prestupnicima izjednačiti?!

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ ۝٣٦

Šta vam je, kako rasuđujete?

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ ۝٣٧

Ili, možda, imate Knjigu, pa u njoj čitate

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ۝٣٨

da ćete imati ono što vi izaberete?!

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ ۝٣٩

Ili, možda, imate od Nas zakletve koje će do Kijametskog dana vrijediti da ćete ono što vi prosudite imati?!

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ۝٤٠

Upitaj ih ko je od njih jamac za to.

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ۝٤١

Ili, imaju li oni saučesnike?! Pa neka saučesnike svoje dovedu ako govore istinu!

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ ۝٤٢

Na Dan kada se potkoljenica otkrije i kada budu pozvani da licem na tlo padnu, pa ne budu mogli.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ ۝٤٣

Oborenih pogleda svojih, poklopit će ih poniženje! A bili su pozvani da licem na tlo padaju dok su zdravi bili.

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ ۝٤٤

Pa, ostavi Mene i one koji ovaj Govor poriču, Mi ćemo ih postepeno, odakle se i ne nadaju, patnji približavati

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ ۝٤٥

i vremena ću im Ja davati, a obmana moja je, zaista, čvrsta!

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ ۝٤٦

Ili ti tražiš od njih nagradu, pa su nametom opterećeni?!

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ۝٤٧

Ili je kod njih znanje o onome što je čulima nedokučivo, pa oni prepisuju?!

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ ۝٤٨

Ti strpljivo čekaj presudu Gospodara svoga i ne budi kao onaj što u kitu bi, kad je zavapio, a ogorčen je bio,

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ ۝٤٩

i da ga nije stigla Allahova blagodat, na pusto mjesto bi izbačen bio i prijekor bi zaslužio,

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝٥٠

ali, Gospodar njegov ga je odabrao i učinio ga jednim od onih koji su dobri.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ ۝٥١

Gotovo da te nevjernici pogledima svojim obore kad Opomenu slušaju govoreći: “On je, uistinu, lud!”

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ۝٥٢

A on – Kur’an je samo svijetu cijelom opomena!