Et-Tin التين · Abdul Mohsen al-Qasim

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ۝١

Tako mi smokve i masline,

وَطُورِ سِينِينَ ۝٢

i Sinajske gore

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ۝٣

i grada ovog sigurnog.

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ۝٤

Mi čovjeka stvaramo u najljepšem obliku,

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ۝٥

zatim ćemo ga u najniže nizine vratiti,

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ۝٦

samo ne one koji budu vjerovali i dobra djela činili, njima pripada nagrada neprekidna.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ۝٧

Pa, šta te, onda, navodi da poričeš obračun?

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ۝٨

Zar Allah nije sudija najpravedniji?!