Surja El-Mearixh

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ ۝١

Dikush kërkoi një dënim të shpejtë.³⁸⁰

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ ۝٢

Për jobesimtarët askush nuk mund ta ndalojë atë (dënim),

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ۝٣

(që vjen) nga Allahu, Zoti i Rrugëve të Ngjitjes³⁸¹.

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ۝٤

Tek Ai ngjiten engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili), në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet.

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ۝٥

Prandaj, duro, me durim të hijshëm.

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ۝٦

Ata e mendojnë atë (dënim) të largët,

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ۝٧

kurse Ne e shohim të afërt.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ۝٨

Atë Ditë qielli do të bëhet si llumi i vajit

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ۝٩

e malet do të bëhen si lesh i shprishur,

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ۝١٠

Shoku s’do të pyesë për të shokun,

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ۝١١

edhe pse do të vihen të shohin njëri-tjetrin. Për të liruar veten nga dënimi i asaj dite, fajtori do të sakrifikonte me gjithë qejf fëmijët e vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۝١٢

edhe gruan, edhe vëllanë e vet,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ۝١٣

edhe farefisin, që i gjendej pranë (ne jetën e Tokës),

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ۝١٤

si dhe të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës, nëse kjo do të mund ta shpëtonte.

كـَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۝١٥

Por jo, (fajtori do të hidhet në zjarr)! Ai është zjarr flakërues,

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ۝١٦

që e shkul (dhe e djeg) krejtësisht skalpin e kokës.

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٧

Ai thërret këdo që (i) ka kthyer shpinën e (i) është larguar (besimit),

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ ۝١٨

dhe që ka grumbulluar (pasuri) dhe e ka fshehur.

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۝١٩

Vërtet që njeriu është krijuar i paqëndrueshëm:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا ۝٢٠

kur atë e godet e keqja, ai ligështohet fort,

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا ۝٢١

por, kur i bie e mira, ai bëhet koprrac.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ۝٢٢

Përjashtim bëjnë ata që falen,

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ۝٢٣

e që janë të vazhdueshëm në faljet e tyre;

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ ۝٢٤

e që caktojnë një pjesë të pasurisë së tyre

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ۝٢٥

për lypësin dhe për nevojtarin;

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ۝٢٦

e që besojnë në Ditën e Llogarisë (Gjykimit);

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ ۝٢٧

e që frikësohen nga dënimi i Zotit të tyre,

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ ۝٢٨

- vërtet që askush nuk është i sigurt prej dënimit të Zotit të vet -;

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ ۝٢٩

e që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ ۝٣٠

përveçse ndaj bashkëshorteve dhe skllaveve të veta - në këtë rast nuk meritojnë qortim,

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ ۝٣١

por kush kërkon jashtë këtyre caqeve, pikërisht ata janë shkelësit -;

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ ۝٣٢

e që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë besëlidhjet e tyre;

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ ۝٣٣

e që gjithnjë dëshmojnë drejt;

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ ۝٣٤

e që i falin namazet rregullisht.

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ ۝٣٥

Pikërisht ata do të jenë të nderuar në kopshtet e Xhenetit.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ ۝٣٦

Ç’është kështu me jobesimtarët, që nxitojnë drejt teje

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۝٣٧

djathtas e majtas, grupe-grupe?!

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ ۝٣٨

A mos çdonjëri prej tyre shpreson të hyjë në Kopshtin e Lumturisë?

كـَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ ۝٣٩

Kurrsesi! Vërtet që ata e dinë nga çfarë i kemi krijuar!

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ۝٤٠

Betohem për Zotin e lindjeve dhe të perëndimeve, që Ne jemi të Zotë

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ۝٤١

t’i ndërrojmë ata me njerëz më të mirë se ata dhe askush nuk na pengon dot.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ۝٤٢

Andaj, lëri ata të zbaviten me gjëra të kota dhe të luajnë derisa të përballen me Ditën e tyre që u është premtuar,

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ۝٤٣

Ditën, në të cilën do të dalin nga varrezat duke vrapuar, sikur të ishin duke nxituar drejt një altari,

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ ۝٤٤

me shikim të frikësuar e të kapluar nga poshtërimi. Ajo është Dita që u është premtuar atyre!