El-Adijat العاديات · Mahmoud Khalil al-Husary

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ۝١

Betohem për ata (kuaj) që vrapojnë duke dihatur,

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ۝٢

që nxjerrin xixa nga thundrat⁴²¹

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ۝٣

dhe trokojnë për sulm në mëngjes,

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ۝٤

duke çuar re pluhuri,

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ۝٥

ndërsa çajnë armikun në dysh,

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ۝٦

se njeriu është vërtet mosmirënjohës ndaj Zotit të vet,

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ۝٧

dhe ai, pa dyshim, këtë e dëshmon.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ۝٨

Vërtet, ai është i babëzitur për pasuri.

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ۝٩

Vallë, a nuk e di ai se kur të nxirren jashtë ata që gjenden në varre⁴²²

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ۝١٠

dhe, kur të dalë në shesh ajo që është në gjokse,

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ۝١١

Zoti i tyre, me siguri, atë Ditë di çdo gjë për ta?!