Mürselât Suresi

وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفٗا ۝١

Yemin olsun, ardı ardına gönderilenlere.

فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفٗا ۝٢

Şiddetle esip savuranlara.

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرٗا ۝٣

Yaydıkça yayanlara.

فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقٗا ۝٤

Ayırdıkça ayıranlara.

فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا ۝٥

Zikri getirip, bırakanlara.

عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ۝٦

Gerek özür için olsun, gerek uyarı için.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٞ ۝٧

Şüphe yok ki, size vaadedilen mutlaka gerçekleşecektir.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ ۝٨

Yıldızların ışığı söndüğü zaman.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ ۝٩

Gök yarıldığında.

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ ۝١٠

Dağlar parçamparça olup savrulduğunda.

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ ۝١١

Peygamberlere ümmetleri hakkında şahitlik vakitleri bildirildiği zaman.

لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ ۝١٢

Bu, hangi güne ertelenmiş?

لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ ۝١٣

Ayrım (hüküm) gününe (ertelenmiştir).

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ۝١٤

Hüküm gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝١٥

O gün vay yalanlayanların haline!

أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٦

Biz, öncekileri helak etmedik mi?

ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ ۝١٧

Sonra arkadan gelenleri de onların arkasına takacağız.

كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ۝١٨

Biz, günahkârlara işte böyle yaparız.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝١٩

O gün vay yalanlayanların haline!

أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ ۝٢٠

Sizi basit bir sudan yaratmadık mı?

فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارٖ مَّكِينٍ ۝٢١

Ve onu sağlam bir yere yerleştirmedik mi?

إِلَىٰ قَدَرٖ مَّعۡلُومٖ ۝٢٢

Belli bir süreye kadar.

فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ ۝٢٣

Buna gücümüz yeter. Ne güzel güç yetirenleriz.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٢٤

O gün yalanlayanların vay haline!

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا ۝٢٥

Biz, yeryüzünü bir toplanma yeri kılmadık mı?

أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا ۝٢٦

Diri olanları da, ölü olanları da.

وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتٖ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءٗ فُرَاتٗا ۝٢٧

Orada yüksek dağlar yaratıp size tatlı su içirmedik mi?

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٢٨

O gün yalanlayanların vay haline!

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢٩

Yalanlamış olduğunuza (azaba) doğru yürüyün bakalım!

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلّٖ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبٖ ۝٣٠

Üç kollu (ateşin) gölgesine doğru yürüyün!

لَّا ظَلِيلٖ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ ۝٣١

Ne gölgelendirir, ne alevden korur.

إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرٖ كَٱلۡقَصۡرِ ۝٣٢

O, her biri saraylar gibi olan kıvılcımlar saçar.

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٞ صُفۡرٞ ۝٣٣

Her biri sarı develer gibidir.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٣٤

O gün yalanlayanların vay haline!

هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ ۝٣٥

Bu, onların konuşamayacakları bir gündür.

وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ ۝٣٦

Onların özür dilemelerine dahi izin verilmez.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٣٧

O gün yalanlayanların vay haline!

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ ۝٣٨

Bu, ayırma (hüküm) günüdür. Sizi ve evvelkileri bir araya toplarız.

فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدٞ فَكِيدُونِ ۝٣٩

Eğer bir tuzağınız varsa, haydi bana karşı tuzak kurun!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٤٠

O gün, yalanlayanların vay haline!

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ ۝٤١

Şüphesiz ki takva sahipleri, gölgelerde pınar başlarındadır.

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ ۝٤٢

Ve canlarının çekip-arzu ettiği meyveler (arasındadırlar).

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ۝٤٣

Yaptığınız ameller sebebi ile afiyetle yiyin, için.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ۝٤٤

Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٤٥

O gün yalanlayanların vay haline!

كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ ۝٤٦

Yiyin ve biraz yararlanın; muhakkak ki siz günahkârlarsınız.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٤٧

O gün, yalanlayanların vay haline!

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ ۝٤٨

Onlara; “Rükû edin!” denildiği zaman rükû etmezlerdi.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝٤٩

O gün yalanlayanların vay haline!

فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ ۝٥٠

Onlar bundan (Kur'an'dan) sonra artık hangi söze iman edecekler?