A'lâ الأعلى · Salah al-Budair

سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ۝١

Yüce Rabbinin adını tesbih et.

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

O; yaratıp şekillendiren, düzene koyandır.

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝٣

O, (her şeyi) ölçüyle yapıp, yol gösterendir.

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ۝٤

Otlağı çıkarandır.

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ۝٥

Sonra da onu kuru siyah bir ota çevirmiştir.

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

Sana (Kur’an’ı) okutacağız ve sen onu unutmayacaksın.

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ۝٧

Ancak Allah’ın dilediği hariç. Şüphesiz O; açık olanı da bilir, gizliyi de.

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ۝٨

Ve sana en kolay olanı kolaylaştırırız.

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ۝٩

O halde –eğer öğüt fayda verirse- sen de öğüt ver.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ۝١٠

(Allah'tan) İçi titreyerek korkan hatırlayıp kendine gelir.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ۝١١

Kötü kimse ise öğütten kaçınır.

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝١٢

O kimsedir ki, en büyük ateşe girecektir.

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ۝١٣

Sonra onun içinde ne ölür, ne de yaşar.

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

Arınan kimse mutlaka kurtuluşa erer.

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

Ve Rabbinin adını anıp namaz kılan.

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ۝١٦

Fakat sizler, dünya hayatını tercih ediyorsunuz.

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ۝١٧

Oysa ahiret daha iyi ve kalıcıdır.

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ۝١٨

Şüphesiz bu, önceki sahifelerde vardır.

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١٩

İbrahim’in ve Mûsâ’nın sahifelerinde.