Tîn التين · Ahmad Nauina

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ۝١

İncire ve zeytine yemin olsun!

وَطُورِ سِينِينَ ۝٢

Ve Sîna Dağı'na andolsun.

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ۝٣

Bu güvenli şehre (Mekke’ye) andolsun ki.

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ۝٤

Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ۝٥

Daha sonra, onu aşağıların en aşağısına döndürdük.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ۝٦

Ancak iman edip salih ameller işleyenler ayrı. Onlar için kesintisiz bir ecir vardır.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ۝٧

(Ey insan!) Böyle iken, hangi şey sana hesap ve cezayı yalanlatıyor?

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ۝٨

Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?