Haqqə الحاقة · Mahmoud Khalil al-Husary

ٱلۡحَآقَّةُ ۝١

Haqq olan (Qiyamət)!

مَا ٱلۡحَآقَّةُ ۝٢

Nədir haqq olan (Qiyamət)?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ۝٣

Sən nə biləsən ki, nədir haqq olan (Qiyamət)?

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ۝٤

Səmud və Ad (qövmləri qəlbləri) qorxuya salan Qiyaməti yalan saydılar.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ ۝٥

Səmud (qövmü) qorxunc bir səslə məhv edildi.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ ۝٦

Ad qövmü isə olduqca soyuq və şiddətli küləklə məhv edildi.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ ۝٧

Allah onu (o küləyi) yeddi gecə, səkkiz gün ardıcıl onların üstündə əsdirdi. (Əgər orada olsaydın,) sən onların çürümüş boş xurma gövdələri kimi yerə sərilmiş görərdin.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ ۝٨

(İndi) sən onlardan qalan bir kimsə görürsənmi?!

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ۝٩

Firon da, ondan əvvəlkilər də, alt-üst olmuş kəndlər (əhli olan Lut qövmü) də günah işlətmişdilər.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً ۝١٠

Onlar Rəbbinin elçisinə asi oldular, Allah da onları (şiddəti) artan bir əzabla yaxaladı.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ۝١١

Su aşıb-daşdığı zaman sizi gəmidə (Nuhun gəmisində) Biz daşıdıq.

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ۝١٢

Biz bunu sizə bir ibrət olsun və yadda saxlayan qulaqlar onu yadda saxlasın deyə (belə) etdik.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ۝١٣

Sur bircə dəfə üfürüləcəyi,

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ۝١٤

yer və dağlar qaldırılıb bircə dəfə bir-birinə çırpılacağı zaman –

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ۝١٥

həmin gün Vaqiə qopacaq.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ۝١٦

Göy həmin gün zəyifləyib, parça-parça olacaqdır.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ۝١٧

Mələklər isə onun (göyün) ətrafında olacaqlar. O gün sənin Rəbbinin Ərşini onların (başı) üstündə səkkiz mələk daşıyacaqdır.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ ۝١٨

(Ey insanlar!) O gün siz (Allaha) ərz olunacaqsınız. Heç bir sirriniz (Allahdan) gizli qalmayacaqdır.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ ۝١٩

Kitabı sağ əlinə verilən kimsə deyəcəkdir: “Alın, oxuyun kitabımı!

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ ۝٢٠

Çünki mən (Qiyamət günü) öz hesabımla qovuşacağama inanırdım”.

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ۝٢١

O, xoşbəxt həyat sürəcək –

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ۝٢٢

uca bir Cənnətdə –

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ ۝٢٣

(elə bir Cənnətdə ki,) onun meyvələri yaxın olacaqdır.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ ۝٢٤

(Onlara:) “Keçmiş günlərdə etdiyiniz əməllərə görə nuşcanlıqla yeyin-için!”– (deyiləcəkdir).

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ۝٢٥

Kitabı sol əlinə verilən kimsə isə deyəcəkdir: “Kaş kitabım mənə verilməyəydi!

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ۝٢٦

Hesabımı da bilməyəydim!

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ۝٢٧

Kaş ilk ölümüm əbədi olaydı!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ۝٢٨

Malım mənə fayda vermədi (məni Allahın əzabından qurtarmadı).

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ۝٢٩

Hökmranlığım da məhv olub getdi”.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ۝٣٠

(Mələklərə deyiləcəkdir:) “Onu tutub bağlayın!

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ۝٣١

Sonra da Cəhənnəmə atın!

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ۝٣٢

Sonra onu uzunluğu yetmiş dirsək olan zəncirlə bağlayın!

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ۝٣٣

Çünki o, Əzəmətli olan Allaha iman gətirmirdi.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ۝٣٤

Miskini yedirtməyə rəğbətləndirmirdi.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ ۝٣٥

Bu gün burada onun üçün bir dost tapılmaz.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ ۝٣٦

Qanlı irindən başqa yeməyi də yoxdur.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ ۝٣٧

Onu ancaq günahkarlar yeyər”.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ۝٣٨

And içirəm gördüklərinizə,

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ۝٣٩

Və görmədiklərinizə!

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ۝٤٠

O, möhtərəm bir Elçinin sözüdür.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ ۝٤١

O, şair sözü deyil! Nə az inanırsınız!

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ۝٤٢

O, kahin sözü də deyil! Nə az düşünürsünüz!

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٤٣

O, aləmlərin Rəbbi tərəfindən nazil edilmişdir!

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ۝٤٤

Əgər o (Muhamməd) bəzi sözləri özündən uydurub Bizə aid etsəydi,

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ۝٤٥

Biz ondan şiddətli intiqam alardıq.

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ۝٤٦

Sonra da şah damarını kəsərdik.

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ۝٤٧

Sizdən heç kəs buna mane ola bilməzdi.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ ۝٤٨

Həqiqətən, o (Quran) müttəqilər üçün bir öyüd-nəsihətdir.

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ۝٤٩

Şübhəsiz ki, aranızdan (Quranı) yalan sayanlar olduğunu da bilirik!

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ۝٥٠

Həqiqətən, o (Quran, Qiyamət günü) kafirlər üçün bir peşmançılıqdır.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ ۝٥١

Şübhəsiz ki, o (Quran) gerçək bir həqiqətdir.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ۝٥٢

(Ey Peyğəmbər!) Elə isə Əzəmətli Rəbbinin adı ilə təsbih et!