Hüməzə الهمزة · Hani ar-Rifai

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ۝١

Hər bir qeybət edənin, tənə vuranın vay halına!

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

O kimsə ki, mal-dövlət toplayıb onu (təkrar-təkrar) sayır.

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ۝٣

Mal-dövlət onu əbədi saxlayacağını (onu ölümdən qoruyacağını) güman edir.

كـَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ۝٤

Xeyr! O, mütləq Hutəməyə atılacaqdır.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ۝٥

Sən nə biləsən Hutəmə nədir?

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ۝٦

(O,) Allahın yanar odudur.

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ۝٧

Elə bir od ki, qalxıb ürəklərə çatar.

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ۝٨

O (Od) onların üzərinə bağlı olacaqdır.

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ۝٩

(Onlar orada) yüksək dirəklərə bağlanmış olacaqlar.