Məaric المعارج · Saud ash-Shuraym

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ ۝١

İstəyən kimsə baş verəcək əzabı istədi –

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ ۝٢

(bunu) kafirlər üçün istədi. Onu (o əzabı kafirlərdən) dəf edəcək bir kimsə yoxdur.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ۝٣

(O əzab), uca məqamlar sahibi olan Allahdandır.

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ۝٤

Mələklər və Ruh (Cəbrail) Allaha doğru müddəti əlli min ilə bərabər bir gündə yüksələrlər.

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ۝٥

(Ey Peyğəmbər!) Sən gözəl bir səbirlə səbir et!

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ۝٦

Onlar (kafirlər) o əzabı uzaq olduğunu görürlər.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ۝٧

Biz isə onun yaxın olduğunu görürük.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ۝٨

O gün göy əridilmiş mədən kimi olacaqdır.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ۝٩

Dağlar da (didilmiş) yun kimi olacaqdır.

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ۝١٠

Dost dostun halını soruşmayacaqdır.

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ۝١١

Onlar bir-birini görəcəklər. Günahkar o günün əzabından qurtarmaq üçün fidyə vermək istəyər – öz oğullarını,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۝١٢

zövcəsini və qardaşını,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ۝١٣

(Çətin gündə) ona sığınacaq verən qohum-əqrabasını

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ۝١٤

və yer üzündə olanların hamısını (fidyə versin) özünü (Allahın əzabından) xilas etsin.

كـَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۝١٥

Xeyr! O, alovlu Oddur –

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ۝١٦

başın dərisini sıyırıb çıxaran (bir od).

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٧

(O od) çağırır (haqqa) arxa çevirəni, (ondan) üz döndərəni

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ ۝١٨

və (mal-dövlət) yığıb saxlayanı.

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۝١٩

Həqiqətən, insan (mal-dövlətə) çox həris yaradılmışdır.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا ۝٢٠

Ona (yoxsulluq və xəstəlik kimi) bir şər toxunduqda özündən çıxar.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا ۝٢١

Ona bir xeyir nəsib olduqda isə (Allah yolunda xərcləməkdən) xəsislik edər.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ۝٢٢

Yalnız namaz qılanlardan başqa.

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ۝٢٣

O kəslər ki, namazlarında daimidirlər.

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ ۝٢٤

O kəslər ki, onların mallarında bəlli bir haqq var –

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ۝٢٥

dilənən və (həya edib istəmədiyinə görə) məhrum qalan kimsə üçün.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ۝٢٦

O kəslər ki, Din gününü təsdiq edirlər.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ ۝٢٧

O kəslər ki, Rəbbinin əzabından qorxurlar.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ ۝٢٨

Çünki Rəbbinin əzabından əmin olmaq olmaz.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ ۝٢٩

O kəslər ki, ayıb yerlərini (zinadan) qoruyurlar –

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ ۝٣٠

yalnız zövcələrindən və sahib olduqları cariyələrdən başqa. Onlar (buna görə) qınanmazlar.

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ ۝٣١

Bundan artığını istəyənlər isə həddi aşanlardır.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ ۝٣٢

O kəslər ki, əmanətlərinə və əhdlərinə riayət edirlər. .

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ ۝٣٣

O kəslər ki, şahidliklərində doğrudurlar.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ ۝٣٤

O kəslər ki, namazlarını qoruyarlar (namazlarını layiqincə əda edərlər).

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ ۝٣٥

Onlar Cənnətlərdə hörmət göstəriləcək kimsələrdir.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ ۝٣٦

(Ey Peyğəmbər!) Sənə doğru tələsən kafirlərə nə olub belə –

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۝٣٧

sağdan-soldan dəstə-dəstə (ətrafına yığışırlar)?

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ ۝٣٨

Yoxsa onların hər biri Nəim cənnətinə daxil olacağına ümidmi edir?!

كـَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ ۝٣٩

Xeyr! (Bu mümkün deyil!) Biz onları bildikləri şeydən (bir qətrə nütfədən) xəlq etdik.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ۝٤٠

And içirəm məşriqlərin və məğriblərin Rəbbinə! Biz doğrudan da, (elə bir) qüdrətə malikik ki, –

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ۝٤١

onları daha yaxşıları ilə əvəz edə bilərik. (Bunda) qarşımıza çıxa bilən tapılmaz.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ۝٤٢

(Ey Peyğəmbər!) Vədə olunduqları günə qovuşanadək onları tərk et, qoy (batil inanclarına) dalsınlar və əylənsinlər.

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ۝٤٣

O gün onlar (dünyada ibadət etdikləri) bütlərə can atırmışlar kimi qəbirlərdən tələm-tələsik çıxacaqlar.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ ۝٤٤

(O gün onların) gözləri qorxu içində olacaq, özlərini də zillət bürüyəcəkdir. Bu onlara vəd edilmiş (Qiyamət) günüdür!