Naziat النازعات · Khalid Abdullah al-Qahtani

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ۝١

And olsun (kafirlərin canını) şiddətlə çəkib çıxaranlara!

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ۝٢

And olsun (möminlərin canını) rahatlıqla alanlara!

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ۝٣

And olsun (Allahın əmri ilə göydən yerə) sürətlə üzənlərə!

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ۝٤

And olsun (Allahın əmrini əda etmək üçün bir-birini) ötdükcə ötənlərə!

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ۝٥

And olsun işi yerinə yetirənlərə!

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

O gün (sura ilk üfürülüş ilə) lərzəyə gələn titrəyəcək.

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝٧

Onun ardınca təkrar titrəyəcəkdir (Sur ikinci dəfə üfürüləcəkdir).

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ۝٨

O gün qəlblər (qorxudan) tir-tir əsəcək.

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ۝٩

(O qəlb sahiblərinin) gözləri (qorxudan) zəlil bir görkəm alacaqdır.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ۝١٠

Onlar deyərlər: “"Doğrudanmı biz (öldükdən sonra yenidən) əvvəlki halımıza qaytarılacağıq?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ۝١١

Çürümüş sümüklər olduğumuzdan sonramı?

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ۝١٢

Onlar: “O zaman bu, ziyanlı bir qayıdışdır”– dedilər.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ۝١٣

O (surun axırıncı dəfə üfürülməsi) təkcə qorxunc bir səsdir.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

Onlar dərhal (qəbirlərindən) yerin səthinə çıxacaqlar.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

(Ey Peyğəmbər!) Musanın xəbəri sənə gəlib çatdımı?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

O zaman Rəbbi ona müqəddəs Tuva vadisində (belə) nida etmişdi:

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١٧

“Fironun yanına get! Çünki o, həddi aşmışdır.

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١٨

(Ona) de: “(Günahlardan) təmizlənmək istəyirsənmi?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ۝١٩

Səni Rəbbinə doğru yönəldimmi ki, (Ondan) qorxub çəkinəsən?”

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٢٠

(Musa) ona ən böyük ayəni göstərdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

O isə (haqqı) yalan saydı və asi oldu.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ۝٢٢

Sonra da üz döndərib (tələsərək) getdi.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢٣

O, (camaatını) toplayıb (onlara) nida edərək:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ۝٢٤

“Mən sizin ən uca Rəbbinizəm!”– dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ۝٢٥

(Beləliklə də) Allah da onu dünya və Axirət əzabı ilə yaxaladı.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ۝٢٦

Həqiqətən, bunda (Allahdan) qorxanlar üçün ibrət vardır.

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ۝٢٧

Sizin yaradılışınız çətindir, yoxsa göyün? Onu (Allah) bina etdi.

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢٨

Onun tavanını yüksəltdi, düzəldib kamilləşdirdi.

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢٩

Gecəsini qaranlıq edib, gündüzünü də nurlandırdı.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝٣٠

Bundan sonra yeri döşəyib (insanların orada yaşaması üçün onu yararlı bir hala gətirdi).

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ۝٣١

Ondan suyunu və otlağını çıxartdı.

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ۝٣٢

Dağları da (yerə) bərkitdi.

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ۝٣٣

Sizin və heyvanlarınızın faydalanması üçün.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ۝٣٤

Ən böyük fəlakət (Qiyamət) gəldiyi zaman –

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝٣٥

o gün insan etdiklərini xatırlayacaqdır.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝٣٦

Cəhənnəm isə hər görənə göstəriləcəkdir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝٣٧

Amma kim həddi aşıbsa,

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ۝٣٨

dünya həyatını (axirətdən) üstün tutubsa,

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٣٩

şübhəsiz ki, Cəhənnəm onun məskənidir.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ۝٤٠

Amma kim Rəbbinin hüzurunda durmaqdan qorxubsa və nəfsə istəyini yasaq edibsə,

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ۝٤١

şübhəsiz ki, Cənnət onun məskənidir.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ۝٤٢

(Ey Peyğəmbər!) Səndən Qiyamətin nə zaman qopacağı barəsində soruşurlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ۝٤٣

Sən onu haradan biləsən?!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

Onu kamil bilmək Rəbbinə aiddir.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ۝٤٥

Sən yalnız ondan (Qiyamətdən) qorxanı xəbərdar edənsən.

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

Onlar Qiyaməti gördükləri gün (dünyada) sanki bir axşam yaxud bir səhər qaldıqlarını güman edəcəklər!