Şəms الشمس · Muhammad AbdulKareem

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

And olsun günəşə və onun saçdığı şəfəqə!

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

And olsun onu təqib edən aya!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝٣

And olsun (günəşi) parlaq edən gündüzə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ۝٤

And olsun (günəşi) örtüb-bürüyən gecəyə!

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

And olsun göyə və onu bina edənə! (Yaxud: And olsun göyə və onun yaradılışına).

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

And olsun yerə və onu döşəyənə!

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝٧

And olsun nəfsə və ona (gözəl) biçim verənə,

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ۝٨

ona (nəfsə) günahlarını və (Allahdan) qorxmasını təlqin edənə!

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝٩

Nəfsini (günahdan) təmizləyən nicat tapmışdır.

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١٠

Onu (günaha) batıran isə ziyana uğramışdır.

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ۝١١

Səmud (qövmü) öz azğınlığı üzündən (Allahın elçisi Salehi) inkar etdi.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ۝١٢

Onların ən bədbəxti (dəvəni kəsməyə) qalxdığı zaman

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ۝١٣

Allahın elçisi (Saleh) onlara: “Allahın (bu) dişi dəvəsinə toxunmayın və onun su içməsinə mane olmayın!”– dedi.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Onlar isə onu (Salehi) yalançı sayıb, dəvəni kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların hamısını məhv edib yerlə yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ۝١٥

Allah bunun aqibətindən qorxmaz!