Surja El-A'raf 7:150 الأعراف

Kur Musai u kthye prej bashkëbisedimit me Zotin tek populli i vet, i mbushur me zemërim dhe mërzi për shkak të gjendjes në të cilën i gjeti, domethënë si adhurues të viçit, tha: “Sa e keqe është kjo me të cilën më paskeni zëvendësuar – o popull – pas largimit tim prej jush, për shkak të shkatërrimit dhe mjerimit që ajo sjell! Vallë, u mërzitët duke më pritur e shkuat e adhuruat viçin?!” Prej zemërimit dhe mërzisë së madhe që e pushtoi, ai i hodhi pllakat dhe e kapi të vëllanë, Harunin, nga koka dhe mjekra e tij, duke e tërhequr nga vetja, për shkak të qëndrimit të tij me ta dhe mosndryshimin nga ana e tij të asaj që ai pa të ndodhte, pra, adhurimin e viçit. Atëherë Haruni, me keqardhje dhe dhembshuri ndaj Musait, i tha: “O biri i nënës time, në të vërtetë, populli më konsideroi të dobët dhe më përçmoi, madje qenë gati duke më vrarë, prandaj mos më ndëshko mua që të kënaqen armiqtë e mi dhe, për shkak të zemërimit tënd, mos më konsidero mua njëlloj me popullin keqbërës, që adhuruan diçka tjetër në vend të Allahut!’