Surja El-Maide 5:110 المائدة

Përkujto, o i Dërguar, kur Allahu do t’i drejtohet Isait عليه السلام: “O Isa, biri i Merjemes, përkujtoje mirësinë Time ndaj teje kur të krijova pa baba. Apo mirësinë Time ndaj nënës tënde, Merjemes -paqja qoftë mbi të!, të cilën e ngrita duke e nderuar mbi gratë e kohës së saj. Apo mirësinë Time ndaj teje kur të përforcova me anë të Xhibrilit عليه السلام që t’u flisje njerëzve kur ishe foshnje, duke i thirrur ata për tek Allahu. Apo kur u flisje atyre në moshën e pjekurisë me shpalljen që ta solla për ata. Apo mirësinë Time ndaj teje, kur të mësova shkrimin e të mësova Teuratin, të cilin ia kisha zbritur Musait عليه السلام dhe Ungjillin, që ta zbrita ty. Kujto kur të mësova të fshehtat e legjislacionit të fesë, dobitë dhe urtësitë e tij. Prej mirësive të Mia ndaj teje ishte edhe se ti e formësoje baltën në formën e një zogu, pastaj fryje në të e ai bëhej një shpend i gjallë. Gjithashtu, ti e shëroje atë të verbër që kishte lindur i tillë, shëroje atë që kishte lebër, duke u kthyer me një lëkurë të shëndetshme, i ringjallje të vdekurit duke iu lutur Allahut që t’i ringjallte. Të gjitha këto i ke bërë me lejen Time. Prej mirësisë Sime ndaj teje ishte edhe që të mbrojta prej bijve të Izraelit, kur ata u përpoqën të të vrisnin për shkak se u paraqite atyre mrekulli të qarta. Ata i mohuan menjëherë dhe thanë: Kjo që na ka sjellë Isai është veçse magji e qartë.