Fəcr الفجر · Abdul Mohsen al-Qasim

وَٱلۡفَجۡرِ ۝١

And olsun fəcrə (dan yerinin ağardığı vaxta)!

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ۝٢

And olsun on gecəyə (zülhiccə ayının ilk on gecəsinə)!

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ۝٣

And olsun cütə və təkə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ۝٤

And olsun keçib getməkdə olan gecəyə!

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ۝٥

Məgər bu (andlar) ağıl sahibi üçün kifayət deyilmi?

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۝٦

(Ey Peyğəmbər!) Məgər Rəbbin (Hud qövmü) Ada nələr etdiyini görmədinmi?!

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ۝٧

Sütunlar sahibi İrəmə (İrəm qəbiləsinə)?!

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ۝٨

Halbuki yer üzündə onlar kimisi xəlq edilməmişdi.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ۝٩

(Habelə) vadidə qayaları yonan (Salehin qövmü) Səmuda?!

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ۝١٠

Eləcə də dirəklər sahibi Firona?

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ۝١١

Onlar məmləkətlərdə həddi aşmış,

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ۝١٢

Oralarda çoxlu fəsad törətmişdilər.

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ۝١٣

Rəbbin də onlara əzab qamçısı endirdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ۝١٤

(Ey Peyğəmbər!) Həqiqətən Rəbbin (qullarının əməllərinə) nəzarət edir.

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ۝١٥

İnsana gəlincə, Rəbbi onu sınayıb ehtiram göstərsə və ona nemət versə: “Rəbbim mənə ehtiram göstərdi!”– deyər.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ۝١٦

Amma onu sınayıb ruzisini azaltsa: “Rəbbim məni alçaltdı!”– deyər.

كـَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ۝١٧

Xeyr! Əksinə siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ۝١٨

Miskini yedirməyə bir-birinizi təşviq etmirsiniz.

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ۝١٩

Mirası hərisliklə yeyirsiniz.

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ۝٢٠

Mal-dövləti də olduqca çox sevirsiniz.

كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ۝٢١

Xeyr! Elə ki yer lərzəyə gəlib parça-parça olacaq,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ۝٢٢

Rəbbin və mələklər səf-səf düzülərək gələcək

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ۝٢٣

və o gün Cəhənnəm gətiriləcək. O gün insan (günahlarını) xatırlayacaq. Lakin (bu) xatırlamanın ona nə faydası?

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ۝٢٤

O: “Kaş (axirət) həyatım üçün öncədən hazırlıq görəydim!”– deyəcəkdir.

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ۝٢٥

O gün Allahın verdiyi əzabı kimsə verə bilməz.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ۝٢٦

Onun bağladığı kimi kimsə bağlaya bilməz.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ۝٢٧

(O gün möminə deyiləcəkdir:) “Ey arxayın olan nəfs!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ۝٢٨

Razı qalmış və razılıq qazanmış halda Rəbbinə tərəf dön!

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ۝٢٩

(Saleh) qullarımın arasına keç!

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ۝٣٠

(Onlarla birgə) Cənnətimə daxil ol!