Qiyamə القيامة · Ayman Suwaid

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ۝١

And içirəm Qiyamət gününə!

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

And içirəm özünü qınayan nəfsə!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ۝٣

Məgər insan (ölüb çürüdükdən sonra) onun sümüklərini bir yerə yığa bilməyəcəyimizimi zənn edir?!

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ۝٤

Bəli, Biz onun barmaq uclarını da bərpa etməyə qadirik.

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

Lakin insan (bundan sonra da) günah etmək istəyər.

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ۝٦

O: “Qiyamət günü nə vaxt olacaq!”– deyə (rişxəndlə) soruşur.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ۝٧

Göz bərələcəyi,

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ۝٨

ay tutulacağı

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ۝٩

günəşlə ayın qovuşacağı zaman –

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ۝١٠

o gün insan: “Qaçacaq yer haradadır?”– deyəcəkdir.

كـَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

Xeyr, (o gün) pənah aparılacaq yer olmayacaqdır.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ۝١٢

O gün qayıdış (ancaq) Rəbbinə olacaqdır.

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١٣

O gün insana etdiyi və sonraya saxladığı (əməlləri) barədə xəbər veriləcəkdir.

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ۝١٤

Əslində, insan öz əleyhinə şahiddir.

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۝١٥

Hər cür üzrxahlıq etsə də (fayda verməz)!

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

(Ey Peyğəmbər! Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ۝١٧

Şübhəsiz ki, onu (qəlbində) cəm etmək və (dilində) oxutmaq Bizə aiddir.

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ۝١٨

Biz onu (Cəbrailin dili ilə) oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşuna tabe ol.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ۝١٩

Sonra onu bəyan etmək də Bizə aiddir.

كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ۝٢٠

Xeyr! Əksinə, siz tez ötüb keçəni (fani dünyanı) sevirsiniz.

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ۝٢١

Axirəti isə tərk edirsiniz.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ۝٢٢

O gün (bir çox) üzlər parlayacaq,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ۝٢٣

öz Rəbbinə baxacaqdır.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ۝٢٤

O gün (bir çox) üzlər də tutulub qaralacaq,

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ۝٢٥

ona böyük bir müsibət üz verəcəyini zənn edəcəkdir.

كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ۝٢٦

Xeyr, (ruh) körpücük sümüklərinə yetişəcəyi zaman;

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ۝٢٧

“Kimdir ovsun edən?”– deyiləcək.

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ۝٢٨

(Can verən kimsə dünya həyatından) ayrıldığını yəqin edəcəyi

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۝٢٩

ayaq ayağa dolaşacağı zaman –

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ۝٣٠

o gün (hər kəs) Rəbbinin hüzuruna gətiriləcək.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝٣١

O (kafir) nə (Quranı) təsdiq etdi, nə də namaz qıldı.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝٣٢

Lakin (haqqı) yalan saydı və üz döndərdi.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۝٣٣

Sonra da lovğa-lovğa ailəsinin yanına getdi.

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ۝٣٤

Vay sənin halına, vay!

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ۝٣٥

Sonra da vay sənin halına, vay!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ۝٣٦

Yoxsa insan başlı-başına buraxılacağınımı güman edir?!

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ۝٣٧

Məgər o, mənidən axıdılan bir damla nütfə deyildimi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٣٨

Sonra laxtalanmış qan oldu. Allah onu yaradıb kamil bir surət verdi.

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ۝٣٩

Ondan da biri kişi, biri qadın olmaqla iki cift yaratdı.

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ۝٤٠

Məgər (bunları edən) Allah ölüləri diriltməyə qadir deyilmi?