Tin التين · Ayman Suwaid

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ۝١

And olsun əncirə və zeytuna!

وَطُورِ سِينِينَ ۝٢

And olsun Sina dağına!

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ۝٣

And olsun bu əmin-aman şəhərə (Məkkəyə)!

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ۝٤

Biz insanı ən gözəl biçimdə yaratdıq!

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ۝٥

Sonra isə onu aşağı qatların ən aşağısına qaytardıq.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ۝٦

Yalnız iman gətirib saleh əməllər edənlər müstəsnadır! Onlar üçün tükənməz mükafat vardır.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ۝٧

(Ey insan!) bundan sonra səni dini (haqq-hesab gününü) yalan saymağa məcbur edən nədir?

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ۝٨

Məgər Allah hakimlərin hakimi deyilmi?