Surja El-Ahkaf 46:15 الأحقاف

Pasi në dy ajetet e mësipërme Allahu i Madhëruar ka përmendur Njësimin e Tij, sinqeritetin dhe qëndrueshmërinë që duhet treguar në adhurimin e Tij, në ajetin në vijim bashkëngjit porosinë e sjelljes mirë me prindërit. 15 Ne e kemi urdhëruar njeriun prerazi; që të tregohet sa më i mirë e bamirës me prindërit e vet; si gjatë jetës së tyre, duke iu bindur e duke i dashur, ashtu edhe pas vdekjes së tyre, duke kërkuar falje e mëshirë me lutje për ta. Sidomos ndaj nënës, e cila e ka mbajtur atë në barkun e saj, me mund pas mundi dhe e ka lindur me dhimbje e vështirësi të madhe; ku vetëm mbajtja në barkun e saj, bashkë me periudhën e gjidhënies, zgjasin tridhjetë muaj. Ndërsa meraku e kujdesi i tyre e shoqërojnë atë, derisa ai arrin moshën e fuqisë dhe mbush dyzet vjet të jetës së tij. Vetëm pas kësaj moshe e pjekurie mendore, ai e kupton mirësinë e Allahut ndaj tij e ndaj prindërve të vet dhe thotë: “Zoti im, ma mundëso që të tregohem mirënjohës ndaj Teje për mirësinë Tënde, që ma ke dhuruar mua dhe prindërve të mi, duke të njohur Ty. Ma mundëso që të bëj vepra të mira, me të cilat Ti je i Kënaqur, si dhe më përmirëso në edukimin e pasardhësve të mi! Unë pendohem tek Ti për gjynahet dhe mangësitë e mia dhe unë jam musliman (që të nënshtrohem)!”