Surja El-Ahzab 33:37 الأحزاب

Madje edhe ti, o i Dërguar, bisedove me atë (Zejd bin Harithen), që Allahu i pati dhuruar mirësi të shumta, duke e bërë të rritej nën përkujdesjen tënde dhe duke i mundësuar udhëzimin. Edhe ti i pate bërë mirë, duke e liruar nga robëria e duke e konsideruar si birin tënd. Ai erdhi tek ti për të konsultuar, që ta ndante gruan, me të cilën ti e kishe martuar (Zejneb bint Xhahshin). E ndërsa ai po të tregonte, ti i thoshe: “Mbaje gruan tënde dhe mos e divorco, por ki frikë Allahun dhe duro, pasi ju mund ta urreni diçka, kurse Allahu mund t’ju japë mirësi të madhe prej durimit tuaj!” Ti, o i dërguar, ndërkohë që po e këshilloje kështu, po e mbaje fshehtë në vetën tënde, atë që të kishte mësuar Allahu se, Zejdi do ta shkurorzonte Zejneben, e më pas do të ishe ti, ai i cili do ta martonte atë, por këtë e fshije ngase kishe frikë nga njerëzit, pasiqë binte ndesh me traditat e tyre. Më e drejtë është që t’i frikësohesh vetëm Allahut, edhe në këtë çështje, pasi Ai e di më mirë atë që urdhëron e vendos, pasi Ai është i Gjithëdijshmi e i Urti. E pasi Zejdi e kishte vendosur këtë punë dhe nuk pati më asnjë interes e dëshirë për ta kthyer Zejneben pas ndarjes së parë, atëherë Ne urdhëruam që ta merrje ti atë për grua. Kjo në mënyrë që edhe asaj t’i shpërblehej sakrifica për të cilën e pati pranuar martesën me Zejdin, por edhe që besimtarët të mos ndihen më në siklet dhe të ngurrojnë për t’u martuar me gratë e të ashtuquajturve “bij të adoptuar”, pasi ato ta kenë plotësuar afatin kohor të pritjes pas ndarjes. Urdhri i Allahut është ekzekutiv.