Surja El-Mutafifin

وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ۝١

Mjerë për ata që hanë në peshë (dhe matje),

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ۝٢

që, kur masin për veten, e marrin masën të plotë,

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ۝٣

ndërsa, kur u masin të tjerëve me litër ose me kandar, ua pakësojnë.

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ۝٤

A nuk mendojnë ata se do të ringjallen

لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ ۝٥

në një Ditë të madhe,

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ۝٦

Ditën, kur të gjithë njerëzit do të dalin para Zotit të botëve?!

كـَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ۝٧

Sigurisht (që do të ringjallen), dhe Libri i punëmbrapshtëve do të jetë në Sixh-xhîn!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ۝٨

E kush do të ta shpjegojë ty se ç’është Sixh-xhîn?!

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ۝٩

Është një libër i shkruar!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ۝١٠

Mjerë mohuesit atë ditë,

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ۝١١

të cilët mohuan Ditën e Gjykimit!

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

Askush nuk e mohon atë, përveç gjynahqarëve që shkelin çdo kufi

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ۝١٣

e të cilët, kur u lexohen shpalljet Tona, thonë: “Këto janë përralla të popujve të lashtë!”

كـَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ۝١٤

Nuk është ashtu! Por veprat e tyre (të këqija) ua kanë mbuluar zemrat.

كـَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ۝١٥

Nuk është ashtu! Në të vërtetë, atë ditë një vel do t’i pengojë ata që të shohin Zotin e tyre,

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ۝١٦

pastaj, me siguri, do të hyjnë në Zjarrin e Xhehenemit

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١٧

e do t’u thuhet: “Ja, kjo është ajo që e quanit të gënjeshtërt!”

كـَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ۝١٨

Ndërsa Libri i punëdrejtëve me siguri që do të jetë në Il-lijûn.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١٩

E kush do të ta shpjegojë ty se ç’është Il-lijjûn?

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ۝٢٠

Është një libër i shkruar!

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ۝٢١

Atë e dëshmojnë të afërmit (e Allahut).

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ۝٢٢

Me të vërtetë, punëdrejtët do të gjenden në Xhenet,

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢٣

duke shikuar nga divanet.

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

Në fytyrat e tyre do të njohësh shkëlqimin e Lumturisë.

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٖ مَّخۡتُومٍ ۝٢٥

Atyre do t’u jepet të pinë musht të pastër të ruajtur mirë,

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكٞۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

fundi i të cilit është myshku. Për këtë, le të përpiqen ata që përpiqen.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ۝٢٧

Dhe ai (musht) do të përzihet me ujin e Tesnimit,

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ۝٢٨

nga burimi i të cilit do të pinë më të afërmit (e Allahut).

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ۝٢٩

Vërtet, keqbërësit qeshnin me ata që besonin,

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ۝٣٠

duke ia shkelur syrin njëri-tjetrit, sa herë që ata kalonin pranë tyre.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ۝٣١

Kur ktheheshin te njerëzit e vet, ata talleshin (me besimtarët)

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝٣٢

dhe, kur i shihnin ata, thoshin: “Këta janë të humbur”,

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ۝٣٣

ndonëse nuk qenë dërguar për kujdestarë të tyre.

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ۝٣٤

Por sot, ata që kanë besuar, do t’i përqeshin jobesimtarët,

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٣٥

e nga divanet e ngritura do t’i shikojnë.

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ۝٣٦

A janë shpërblyer meritueshëm mohuesit për atë që kanë bërë?!